En internetgemeenschap, hoe voelen we ons vandaag?

Theo Thijssen schreef in de gelukkige klas (1926) over het fenomeen dat de klas van meester Staal als een persoon reageert. De klas is niet een optelsom van individuen maar wordt op een gegeven moment één individu met een eigen gezicht en met één mond.

Deze klas van Theo Thijssen staat eigenlijk niet zo ver af van het fenomeen internet. Ook hier lijkt het af en toe alsof er een persoon spreekt. Op het internet zijn er fenomenen, nieuwtjes die over de wereld vliegen, worden mensen opeens beroemd of krijgen geen voet aan de grond. Het is alsof het internet een organisme betreft waarvan de richting niet duidelijk is te voorspellen maar die wel een kant op gaat met een eigen wil.



Bij de Swarm-theory wordt een analogie met de dierengemeenschap gemaakt. Mieren zijn als individu niet bijster slim maar als collectief zijn tot grote prestaties in staat. De oplossing zit em in het feit dat mieren veel communiceren.
Zijn wij op het internet niet hetzelfde als de mieren die niets anders doen dan communiceren?

Nu zijn er inmiddels een aantal websites die de internetgevoelens proberen te pakken. WeFeelFine van de kunstenaar Jonathan Harris is een prachtig voorbeeld. Visueel is deze website ijzersterk. De uitleg op een vorige post.

Nu blijkt Moodviews in internetbegrippen al een hele tijd bestaan maar ik had het nog niet ontdekt. Op deze site worden op verschillende manieren de gevoelens gemeten. Via de tab moodspotter kun je via een zoekwoord ontdekken wat de gevoelens in de loop van de tijd over dat onderwerp is. Het programma is niet heel snel, dus laat moodspotter niet later dan een maand geleden spotten en dan zie je bijvoorbeeld dit:

In de maand januari was men vooral 'amused' over Hillary.

Hoe werkt moodviews? 5000 blogs, gehost via LiveJournal, worden per uur gescreend op de woorden amused, happy, sad enzovoorts. Deze woorden worden geteld en gekoppeld aan de bijbehorende tekst.
Waarom doen ze dit? Volgens hen zijn blogs een belangrijke bron over wat mensen werkelijk interesseert en beweegt.


Er is ook een persoonlijke gevoelsmeter die je zelf kan bijhouden, De Morale O Meter.

De maker noemt het zelf een silly website maar vult hierbij een database met informatie over hoe de gebruikers zich voelen. Dagelijks moet worden ingevuld hoe onder andere je moraal en gezondheid is. Deze informatie komt in een diagram en later kun je een grafiekje krijgen over de afgelopen tijd. Hoe zou het zijn als iedereen dat zou doen?

Ik zie voor het westen niet gelijk een praktisch nut maar voor het staatje Bhutan is het essentieel lijkt me waar het Bruto Nationaal Geluk de belangrijkste index is.
Nu wil ik daar absoluut niet cynisch over doen want ik denk dat het zoeken naar het BNG de taak van iedere staat is uiteindelijk en het boeddhistische Bhutan dat durft te tonen.
En wij zijn hier tenslotte ook constant met gelukzoeken bezig.


links om verder te lezen:
Are you thinking what I'm thinking? TimesOnline
Economics View Swarm theory
Andere persoonlijke gevoelsmeters: Moodstats en Moodjam

zoeken met gevoel: moodsearch

Soms zoek ik een boek of een film wat past bij een bepaalde emotie. Ik zoek bijvoorbeeld een spannende wat trieste film of juist een gezapige, gezellige, down to earth, boek.

De gewone zoekmachine zijn vaak niet bruikbaar genoeg om hierbij te helpen maar gelukkig zijn er inmiddels ook een aantal emotiezoekmachines of moodsearch engines.

De term Moodsearch of emotiezoeker is echter nog niet echt ingeburgerd. Ik heb nog geen betere gevonden. Wie het weet mag het zeggen.

Ik zet er drie op een rij.


Wichbook is een intuïtieve opgezette boekenzoeker.
Je kan uit maximaal vier emoties/keuzemogelijkheden kiezen van de lijst die wichbook aangeeft.
Met schuiven scherp je vervolgens de keuze aan waarbij je dus kan aangeven hoe sad, disgusting of safe het boek wat je wilt hebben moet worden.

Wichbook is een samenwerkingsproject van de bibliotheken van het Verenigd Koninkrijk. De boeken zijn door een team van 150 mensen gerangschikt en de database is dus met de hand aangemaakt. Nu is mij niet duidelijk hoeveel boeken in de database zitten maar ze geven wel aan de boeken vanaf 1995 te willen screenen, een hele prestatie lijkt me.



MovieProfiler is een zelfde soort filmzoeker. Ook hier weer zoeken met een aantal keuzemogelijkheden. Invullen dus en laat de zoekmachine maar gaan.


Het resultaat is een aantal films die het dichtst bij de aangegeven waarden zitten. De waarden worden door andere bezoekers toegekend. Via staafdiagrammen wordt ook per film aangegeven hoe de verschillende niveaus verdeeld zijn.

Deze site is een sociale site waarbij het doel is met elkaar de ideeën over films te delen.
Het is een leuk visueel hulpmiddel om films te bespreken en het gaat hierbij verder als de oohs en 'awesome' die in de reguliere fansites worden geschreven.





WildMoodSwings is een wel heel algemene moodwebsite.
Ook hier weer de keuze uit een aantal emoties. Kies bijvoorbeeld famous, retro of annoyed en je komt op een website wat past bij deze gemoedstoestand. Meer is het niet maar je komt wel op sites waar je niet zo snel zou komen.



En ik moet eerlijk bekennen dat ik veel lol bij de bossy -website heb gehad.
En wat dat over mij zegt, daar kan ik misschien een andere keer over posten.

WeFeelFine, de mondiale thermometer van gevoelens

11 september is een datum die nog veel gevoelens teweeg brengt. Het meten van deze gevoelens kan op verschillende manieren. WeFeelFine doet dit op een mooie manier. Op 29 augustus had ik de Website ook al kort benoemd.

We Feel Fine is an exploration of human emotion on a global scale

Maar gisteren vond ik bijdrage van de maker, Jonathan Harris, op Ted.com en vind het de moeite waard om het nogmaals te noemen. Harris heeft een meeslepende manier van presenteren zodat je wel mee moet gaan in zijn enthousiasme. Hieronder de video.






Als de video niet werkt hier de link

De werkwijze van WeFeelFine is eenvoudig en doeltreffend.
De website scant dagelijks duizenden blogs op de woorden "I feel" en "I am feeling". Vervolgens filtert het de zinnen uit de blogs en toont het op de volgende wijze:


beginscherm met duizenden gevoelens

Het beginscherm is zwart met zwevende punten en bollen. Ieder bolletje stelt een zin (feeling) voor. Hoe groter het bolletje hoe groter de zin in de blog. De kleur van het bolletje stelt een soort gevoel voor. Een prettig gevoel, een lichte kleur, hoe donkerder het bolletje hoe minder rooskleurig. Als je op een van de bolletjes klikt komt de zin naar voren die er aan gekoppeld is.





De feelings worden gekoppeld aan het geslacht, leeftijd, plaats en het weer van dat moment.
De database bewaart per dag 20.000 feelings per dag. Je kan de database laten zoeken naar bijvoorbeeld gevoelens op een regenachtige dag of de bovenstaande parameters variëren. Vrouwen van boven de 40 in Ijsland op een regenachtige dag is een mogelijkheid om de zoektocht te verfijnen.


Met wat doorklikken zijn er verschillende presentaties.
De instelling 'murmurs' geeft willekeurige zinnen uit de blogs weer.




Bij 'montage' zijn foto's uit de blogs te halen.



In 'Mobs' wordt een statistiek van de afgelopen uren getoond.


11 september 2007

Als je die statistiek bijvoorbeeld vergelijkt met de gevoelens van twee jaar geleden, 11 september 2005, dan zie je dat de gevoelens inmiddels positiever zijn gelabeld.


11 september 2005

Deze website is natuurlijk geen wetenschappelijk verantwoord onderzoek, want de zinnen uit de blogs worden automatisch gegenereerd en gewaardeerd en in hoeverre zijn bloggers representatief voor de inwoners? De positieve of negatieve kleuring van de gevonden 'feeling' is sowieso al vrij subjectief. Ook worden alleen de engelstalige blogs gescand, dus valt een groot deel van de blogs af.

Maar toch, toch zegt het heel wat. Wordt er vaker met 'I feel' geblogd bij slecht weer? Doen vrouwen dit meer dan mannen? Zijn er meer negatieve blogs in Scandinavië tijdens de winter dan in de zomer van New York bijvoorbeeld? Ik blijf maar verschillende waarden intypen. Hoe zit het met Koninginnedag bij ons, brengt dat dezelfde gevoelens te weeg dan 14 Juli in Frankrijk? Ik raak voorlopig nog niet uitgekeken.