Once inside, your data can't get out.

Nogal drastische maatregelen voor privacybescherming, maar Google heeft de oplossing: Opt-Out:


Google Opt Out Feature Lets Users Protect Privacy By Moving To Remote Village

via

mens als machine

De poster uit 1927 van Fritz Kahn zit in ons gezamenlijk geheugen gegrift, de naam van de maker had ik echter niet kunnen reproduceren.
Kunst is altijd hergebruik van andermans werk. Henning Lederer heeft dit prachtig gedaan.

Der Mensch als Industriepalast [Man as Industrial Palace] from Henning Lederer on Vimeo.

Uitgebreide achtergrond over Kahn en zijn machines

Ik doe gewoon mijn ding in 2009

'Je ding doen' is tot vaagste taaluitdrukking 2009 uitgeroepen, en daar ben ik blij om. Ik snap nooit precies wat er mee bedoeld wordt.

Ik doe gewoon mijn ding. Wordt er dan mee bedoeld dat wat ze doen niet belangrijk is? Of: laat me met rust? Of: ik kan het niet uitleggen wat ik doe dus zeg ik maar iets onnozels?

Bij de verkiezing staan een aantal zinnen die ik zelf gebruik en ook zinnen die ik juist mooi vind.

'Out of the box-denken' is zo'n zin, hij zo beeldend. Ik snap de kritiek omdat het weer in het Engels is, maar een Nederlandse vertaling wordt helemaal fout. (Denk eens even buiten je doos)

Wie verzint een mooie Nederlandse uitdrukking? Buiten het kader denken? :-/, niet echt.

Had Marten Toonder hier geen mooie uitdrukking voor?

Een echte taalpurist zal ik nooit worden met uitdrukkingen die ik spontaan gebruik zoals: ' ik irriteer me aan', 'ik denk dan zoiets als', maar een mening zal ik wel houden.

Pulp Fiction als inspiratiebron

Toen ik Pulp Fiction (Tarantino, 1994) voor het eerst in de bioscoop zag schrok ik van de gewelddadige beelden én het gelach van de bioscoopgangers er om heen, moet ik eerlijk bekennen. Ja, een watje. Een aantal jaren later moest ik wel hartelijk lachen om de bloederige scenes in Fargo (1996) van de Coenbrothers. (Meesterlijke hakselmachine)

Was ik harder geworden, onverschilliger? Of ik was meer aan deze beelden gewend geraakt en, zoals Tarantino het zegt, meer in mijn eigen systeem gaan zitten?

Pulp Fiction zit vol met verwijzingen naar de filmgeschiedenis, wat wij allen met ons meedragen. Inmiddels is Pulp Fiction ook een klassieker en wordt vaak geciteerd of als inspiratie gebruikt. Deze maand heb ik er al weer twee voorbij zien komen.

Hieronder zet ik ze op een rijtje, met een aantal voorgangers erbij.

Ik vind vooral de eerste, GoogleWave uitleg via PF, prachtig. Veel ken je klassieke internet-scènes, precies zoals Tarantino het wil.

En nu Tarantino zelf aan het woord

Taal leren, met schrijffouten

Via Jane's E-Learning Pick of the Day kwam ik nieuwe taalcursussen van Ella tegen. Omdat ik Jane hoogacht ben ik een kijkje gaan nemen, maar ik kreeg wat last van plaatsvervangende schaamte.

Normaal gesproken kan ik taalfouten wel (een beetje) verdragen, maar niet bij een taalcursus.

Jammer, met Jane als ambassadeur was het begin goed maar de uitwerking is mislukt.

Hoe klinkt het dialect in ... ?

Het is af en toe leuk om in de databanken van de gerenommeerde instituten te spitten.

Het Meertens Instituut is daar heel genereus in en laat veel van haar schatten zien.

Ik vond een gemakkelijk te hanteren geluidsdatabank: Soudbites. Klik op een plaats en je hoort een fragment van het dialect, bijeengebracht in de jaren vijftig, zestig en zeventig.

Zou Voskuil enkele van deze fragmenten hebben verzameld?

Ik kom zelf oorspronkelijk uit Limburg en ben op zoek gegaan naar fragmenten uit de omgeving van mijn jeugd.

Opvallend van het Limburgs is dat elk dorp zijn eigen dialect heeft, en dat is ook te horen; elke kilometer heeft weer zijn eigen uitspraak.

Het dialect van Helden, mijn dorp, staat er niet bij. Ik ben toen wat in de buurt van Helden gaan zoeken maar, zoals het een echt Limburgse plaats betaamt, is ook het Heljes uniek en niet te vergelijken met de buur-plaatsen.

Er is nog wat te doen voor het Meertens Instituut. ;-)

Flying doctor overgevlogen

Nienke Eijsink en Liz Burch op NFF

Wie doet dit Nienke na?

Nienke Eijsink was als kind een fan van Chris Randall, de vrouwelijke dokter van de Flying Doctors, tv-serie uit de jaren tachtig. Haar fanzijn werd verliefdheid. Ze droomde ervan dat zij Chris zou redden, getroost zou worden, met haar op avontuur zou gaan.

Toen ze wat ouder werd, ze is overigens nog steeds jong, kwam ze er achter dat Liz Burch achter het personage zat en wilde haar ontmoeten. Waar een normaal mens zou stoppen begon Nienke met de speurtocht naar de Australische actrice, aan de andere kant van de wereld.

In de documentaire Fan, over deze zoektocht, wordt op een ontwapende manier duidelijk dat je met doorzettingsvermogen en een beetje gekte je doelen bereikt.

Want wie zou denken dat de actrice van je dromen op jouw première komt, en naast je op het podium staat en inmiddels fan van jou is geworden?

Gisteren was ik op het Nederlands Filmfestival in een volle zaal, sinds vorige week geen kaartje meer te krijgen.

Maar ik was niet helemaal onbevooroordeeld omdat ik Nienke via mijn volleybalclub ken. Ik wist dat ze filmmaakster was, had al wat kunnen spieken op haar site, maar was volledig verrast door de hoeveelheid publiciteit die nu over haar gaat, en misschien is zijzelf ook wel verrast. Ze was te zien in De Wereld Draait Door, BNN, Trouw, NRC enzovoorts enzovoorts.

Ik was benieuwd hoe ze zich in deze documentaire opstelt, zou ik haar van een hele andere kant leren kennen?

In dit ego-document spaart Nienke zichzelf niet en weet ze met veel humor haar obsessie te verbeelden. Als ze op een gegeven moment te horen krijgt dat Liz Burch niet meer mee wilt werken met de film van haar, ziet Nienke dit niet als het einde van haar project maar als een aanmoediging om weer eens op bezoek te gaan om haar opnieuw over te halen. Dit doet ze op een ontwapenende en charmante manier waardoor Liz uiteindelijk toch zwicht.

De cirkel is rond, de film is klaar, het project eindelijk afgelopen, maar met Nienke weet je het nooit.

En dat is precies hoe Nienke in het dagelijks leven overkomt, als een vrouw vol ideeen, af en toe niet te stuiten, met een groot optimisme en vrolijkheid en precies zichzelf in deze film. Fan is ondanks de mooie fake-fragmenten heel echt.

12 oktober op Nederland 2 te zien.

Wat schrijft Nienke zelf over haar film?