Gevoelens op Twitter: Twistory .

Ik heb wel een Twitter-account, en zelfs een follower.
Ik ben bang dat ik deze follower er teleurstel. ;-)

Ik ben geen echte een twitteraar, heb een praypaid-telefoon en ga op internet eerder bloggen en mailen. Bloggen en mailen is tegenwoordig al zo 2007 (2006, 2005?) en Twitter gaat er ook uit volgens Rapidstage. Ik moet een beetje opschieten dus.

Twitter lijkt op chatten, maar dan meer. Je kunt urls toevoegen, (on)bekenden zoeken en volgen. Het meeste voordeel zie ik om op evenementen te twitteren en op die manier meer mee te krijgen van het geheel.

Het leuke is dat steeds meer verschillende diensten aan Twitter gekoppeld worden.
Twistory
Twistory is een heel mooi voorbeeld. Het laat de gemoedstoestand van de twitteraars zien. Het programma scant alle tweets op de woorden:
Love, Hate, Think, Believe, Feel en Wish.
Klik op de woorden en je ziet life de zinnen over love, feel aan je voorbij gaan. Dat dit speeltje op Wefeelfine lijkt is geen wonder, het was de inspiratiebron. Mooi werk.

Een ander mooi voorbeeld is Twist. Vul hier verschillende zoekwoorden in en Twist gaat zoeken hoeveel er over gezegd wordt. Hoeveel wordt er op dit moment gezegd over 'mooi weer' 'slecht weer' en 'koninginnedag'? Met kleurtjes is de vergelijking simpel.





Summize zoekt ook in Twitter maar doet dit uitgebreider dan de vorige zoekmachines. Naast een taalooptie en zoeken van en naar de maker van de tweet, kun je ook zoeken in gemoedstoestand: Positive :) of negative:(


Tenslotte nog TweetStats. Hier kun je je eigen tweets in statistieken vinden; hoeveel post je per uur, week, maand in een mooi grafiekje.

De beste links over Twitter
De kracht van Twitter van Erwin Blom
Twitter in Plain English
Twitter in Plain English ondertiteld

virtueel tikkertje

Mensen worden niet voor niets homo ludens, de spelende mens, genoemd. Bloggers spelen tikkertje, virtueel tikkertje. We krijgen een opdracht en geven die door. In plaats van tikken zeggen we 'taggen'.

En ik zeer vereerd dat ik ben getagd door Marina.


De meme waarover Marina spreekt is het virtuele equivalent voor het begrip gen in de biologie.
Het woord meme is bekend geworden door de bioloog Richard Dawkins met zijn boek 'the Selfish gene'. Genen gebruiken ons om zich te verspreiden, te veranderen en aan te passen; kortom om te overleven.
Zoals genen zich via organismen vermenigvuldigen , zo verspreiden gedachten en ideeën zich via onze communicatiemiddelen.
Susan Blackmore heeft de meme-theorie verder uitgewerkt in 'The Meme machine'

Nu mijn opdracht

Train de Trainer: Watch out for the memes via kwout

antwoord 1 en 3
Als je een boek was, wat zou de titel zijn?
Hoe ziet de omslag van het boek "Jij"eruit?



Ik heb hier de image generator gebruikt juist vanwege het gemak wat internet geeft. Generators zijn een typisch voorbeeld daarvan.
Ook de dummies-serie geeft precies genoeg relativering aan mijn boek. En ik lees nog steeds graag dummies.
Dus graag sta ik op de cover.

antwoord 2.
wat staat er op pagina 123, vierde zin

En dan weet je alles, wat nu?

foto op pagina 123 van mijn boek

Verder tikken

Het moeilijkste gedeelte komt nu want dit stokje moet worden doorgegeven.
Ik heb besloten om de opdracht te geven aan bibliotheekblogs die te vinden zijn op de NLbibllioblogswiki

De gelukkigen zijn:
a. Kaldenbach. Ik tag hem omdat zijn ondertitel van zijn blog 'een beetje prutsen' is.
b. Never a dull moment. Omdat dit een heel afwisselend en persoonlijk blog is.
c. De informatiegebruiker. Omdat ze in haar profiel schrijft dat haar favoriete films Fargo en Magnolia zijn.

De opdracht wordt iets aangepast en luidt:

1. Als je boek was wat zou de titel zijn?
2. Hoe ziet de omslag van jouw boek eruit?
3. Pak een willekeurig boek, sla blz. 123 open, neem de vierde zin. Geef aan wat deze zin met jouw boek te maken heeft. ( Je kan ook beschrijven wat deze zin over jouw blog zegt)
   

Nu maar hopen dat deze meme niet te verweesd achter blijft.

links:
TedTalk van Richard Dawkins over atheisme en Design of Life.
'Meme myself en I' artikel van Susan Blackmore in Newscientist.
Noorderlicht over memen.

Zeven hoofdzonden verbeeld in de VS.

Zonden hebben altijd een aantrekkingskracht gehad op kunstenaars. Films, boeken, schilderijen en nu wordt ook de kaart van de VS gebruikt om de zeven hoofdzonden te visualiseren.

Hoogmoed, hebzucht, onkuisheid, jaloezie, gulzigheid, woede en luiheid zijn de zeven eigenschappen die verbeeld worden.

Per zonde worden de steden aangegeven die hieraan voldoen.
Onkuisheid doet het goed in Denver en hebzucht in San Francisco.

Kijk dus bij je vakantieplanning eerst goed naar deze kaart voordat je boekt.

Was het vroeger ook al zo?
Het NRC heeft een hoorcollege over stadsgeschiedenis: "van Babylon tot New York"

Enne wat denken we van Nederland? Wat is de gierigste, gulzigste of meest onkuise stad?

Hoe de wiki werkt voor mijn volleybalvereniging.

De wiki is in opkomst. Wikipedia is veruit de bekendste wiki maar in Nederland heeft Rita Verdonk heeft met haar wiki op haar manier het begrip wiki aangewakkerd. Misschien liep het niet helemaal uit op wat zij voor ogen had maar sinds kort weten in ieder geval in Nederland dat er wiki's bestaan en dat het iets met inspraak en creëren te maken heeft.



Ik ga het niet uitgebreid hebben over wat een wiki is dat kun je hier, hier en hier (filmpje) zien.



Toen in mijn volleybalvereniging een nieuw beleidsplan geschreven moest worden heb ik voorgesteld een gezamenlijk document te gebruiken.
Er moest samen met 10 mensen een beleidsplan geschreven worden. In eerste instantie zou er heen en weer gemaild worden waardoor het overzicht al snel kwijt zou zijn.
Even later heb ik hetzelfde voor de redactie van het clubblad voorgesteld.

Een wiki is dan een eenvoudig oplossing. En ik koos vanwege de gemakkelijke toegang voor PBwiki.

Bij PBwiki hoeft alleen de 'wiki-owner' een account aan te maken en kan anderen uitnodigen en een link sturen. De wiki kan afgeschermd worden voor buitenstaanders of openbaar worden gemaakt.

Het begrip wiki bleek bij geen van de 15 deelnemers bekend. (Dit was nog voor de Verdonk-wiki.) Wikipedia als encyclopedie was wel bekend, maar niet als web2.0-document.

De ervaringen

Over de streep trekken

In het begin moest er veel uitleg gegeven worden. Het filmpje van Commoncraft hielp hierbij, maar deelnemers moesten echt over de streep getrokken worden.

Bij enkelen moest de wiki even samen doorgelopen worden.
Wat soms voor mij logisch is om in de wiki te zien of te negeren geldt niet voor iedereen.



Hoe werkt dit? Moet ik hier wat mee? Wat dan?

Ook leek er sprake te zijn van het witte papier-syndroom, met moeite de eerste zinnen op een lege bladzijde durven zetten. Er gingen in het begin toch mailtjes over het onderwerp in de ronde die eigenlijk in de wiki thuishoorde. Ik heb dat opgelost door die mailtjes zelf in de wiki te zetten en mensen daarover aan te spreken.

Voortgang

Een paar weken na de introductie ging de redactie-wiki lopen. De leden hadden snel door wat de mogelijkheden waren. De artikelen werden geplaatst, commentaar werd door iedereen geleverd en dat zorgde daardoor voor een stroom van nieuwe ideeën. Iedereen wist wat er nog te doen was en waar iedereen mee bezig was.

Bij de beleids-wiki waren de ervaringen iets anders. Omdat het een geheel nieuw stuk moest worden werden er in een keer hele lappen tekst geplaatst en als commentaar nieuwe documenten. Om de teksten te verenigen moest daardoor weer nieuwe teksten gemaakt worden.

Dit druiste in tegen mijn idee over het gebruik van de wiki; in de wiki moet je delen en niet op eilandjes gaan zitten. :-0

De weerstand om direct in andermans teksten te schrijven had te maken met het ongebruikelijke karakter hier van en het respect voor andermans werk. Ook was de opdracht om met een tekst te komen en niet met allemaal kleine tekstjes. Maar in mijn beleving werd de wiki op deze manier niet ten volle gebruikt en spoorde teamleden aan om toch in te breken in de teksten door bijvoorbeeld hun commentaar via een ander kleurtje duidelijk te maken waardoor de oorspronkelijke tekst duidelijk bleef maar toch nieuwe tekst werd voorgesteld.

Toch werd ook bij het leden van het beleidsstuk de wiki gewaardeerd omdat iedereen nu wel gemakkelijker aan de laatste teksten kon komen en de discussies steeds duidelijker werd.

Opmerkingen van de wikileden.
Ik heb na twee maanden gevraagd wat de meesten vonden van de wiki.

• Handig om zo op deze manier alle teksten bij elkaar te hebben.
• Vooral gemakkelijk voor het delen van veel korte stukken. (redactie clubblad)
• Na een introductie is de navigatie intuïtief.
  
• Structuur bewaken is belangrijk door het samenvoegen en uit elkaar trekken van tekst en het aanmaken hoofdstukken.
  
• Er waren problemen met de updates. Het heeft een tijd niet gewerkt, en toen het wel werkte waren er te veel updates. (moderator kan dat aanpassen)
• Het is handig om te weten wie wat zegt. In dit geval opgelost door de eigen naam voor de ingevoegde tekst te zetten. vb: (liek) bla bla bla
  

Conclusie
De wiki is een succes gebleken. Op dit moment is bij ieder nieuw initiatief in de vereniging de vraag of er een wiki voor kan worden aangemaakt.
Belangrijk is de juiste persoonlijke begeleiding. Niet iedereen is even ervaren op internetgebied en daar moet een antwoord op zijn.
De moderator heeft voorts als taak de structuur en het proces van de wiki te bewaken.

Mooie kunstsites

In het kader van vrijdag kunstdag zijn hier twee mooie kunstsites. De ideeën zijn zo eenvoudig dat ik het zelf had kunnen bedenken. (Maar niet heb gedaan;-))

Op You-are-beautiful kun je zelf je foto's inzenden.
De enige voorwaarde is de tekst:

You are beautiful

Sky-catcher.nl fotografeert vanaf 2005 elke 5 minuten de hemel boven Amsterdam. Een grote database hangt er aan met de mogelijkheid om de foto's op een bepaald tijdstip te zoeken.
Hoe was de hemel op Koninginnedag vorig jaar?


Skycatcher is gemaakt door de kunstenaars Luna Maurer en Jonathan Puckey.

We're sorry, this video is no longer available...

De tekst: "We're sorry, this video is no longer available" komt wel heel veel voor bij bij het klikken op de filmpjes bij YouTube.
Ik weet niet of dit door rechtenkwesties, te veel bezoekers of door mijn eigen computer komt.

Hier een filmpje, als het lukt...


Maar lukt dit niet probeer het hier.

Zijn de YouTube filmpjes echt?

Zijn de filmpjes op YouTube wel echt door amateurs gemaakt? Zie het filmpje hieronder.



Als het filmpje niet werkt kijk dan via Viralcom

In dit filmpje wordt beweerd dat de meeste YouTube-filmpjes geregisseerd zijn. Hier wordt heel slim op de behoefte aan 'echtheid' ingespeeld.
De amateur wordt in de media steeds meer gecultiveerd, denk maar aan Idols, de X-factor en Big Brother.
Groot is de verontwaardiging als de gewone man niet hetzelfde als jij en ik blijken te zijn. Idols-winnaar (2004) Boris zorgde voor heel wat commotie toen bleek dat hij al een cd had gemaakt voor de tv-doorbraak.

Vaker wordt de discussie over echt en niet echt gevoerd in de media.
En vooral bij documentaires liggen deze discussies gevoelig. Mogen er scènes worden nagespeeld zoals bij Ford Transit (2002) van Hany Abu-Assad?
De IDFA (documentaire festival) probeerde vorig jaar de discussie te verlevendigen door van te voren te beweren dat er Fakedocs in het programma zouden zitten. Het verhaal hierover kreeg nog verschillende vreemde wendingen.

Echt of niet echt? Waarom is Boris minder echt dan Maud? Wat zeggen beelden nu echt over de werkelijkheid? In hoeverre geven nagespeelde beelden niet meer van de werkelijkheid weer dan de vaag geschoten plaatjes? En zijn wiebelige beelden echter dan mooie shots?
Je kan in ieder geval altijd op het verkeerde been gezet worden en dat is niet erg, want een beetje bedrogen worden houd je scherp.

Het filmpje hierboven is van Joeyanddavid die een sport hebben gemaakt van kleine gekke filmpjes over het leven van twee suffe studenten.

Verder kijken en lezen.

programma over fakedocs van filmhuis Cavia. Is al geweest maar leuk om de titels door te kijken.
YouTube-kanaal van Joeyanddavid.
MySpace van Joeyanddavid
GSM-festival waarbij filmpjes uitsluitend geschoten via mobieltjes worden vertoond. Hoog amateurgehalte.