Bij films zijn de beelden het belangrijkste middel om de boodschap over te brengen. Maar als de beelden nu eens worden vervangen door letters? Wat blijft er over?
Behoorlijk veel aan de 'Kinetic Typography' filmpjes te zien. Op de Kinetic filmpjes wordt het oorspronkelijke geluid van films behouden maar de beelden vervangen door woorden en letters die zo zijn vormgegeven dat ze het karakter van de tekst versterken.
Op YouTube zijn er inmiddels honderden filmpjes te vinden. Zowat alle blockbusters komen aan de beurt van The Matrix, Pulp Fiction en Back to the Future. Ik ken heel wat films die de Kinetic lijst toont en het werkt goed. Doordat je alleen op de tekst en het geluid moet concentreren merk ik met hoeveel vakmanschap de tekst en geluid bij deze films zijn gemaakt.
Het doet me denken aan Junkie XL die tijdens zijn zomergastoptreden ook met veel passie over zijn composities als sound engineer bij films vertelde. Hij liet een fragment van zijn film eerst zonder muziek horen en daarna met. Ook dat werkte verhelderend.
Hier onder een van mijn favoriete film 12 Monkeys 'verkinetict'
In dit filmpje wordt beweerd dat de meeste YouTube-filmpjes geregisseerd zijn. Hier wordt heel slim op de behoefte aan 'echtheid' ingespeeld. De amateur wordt in de media steeds meer gecultiveerd, denk maar aan Idols, de X-factor en Big Brother. Groot is de verontwaardiging als de gewone man niet hetzelfde als jij en ik blijken te zijn. Idols-winnaar (2004) Boris zorgde voor heel wat commotie toen bleek dat hij al een cd had gemaakt voor de tv-doorbraak.
Vaker wordt de discussie over echt en niet echt gevoerd in de media. En vooral bij documentaires liggen deze discussies gevoelig. Mogen er scènes worden nagespeeld zoals bij Ford Transit (2002) van Hany Abu-Assad? De IDFA (documentaire festival) probeerde vorig jaar de discussie te verlevendigen door van te voren te beweren dat er Fakedocs in het programma zouden zitten. Het verhaal hierover kreeg nog verschillende vreemde wendingen.
Echt of niet echt? Waarom is Boris minder echt dan Maud? Wat zeggen beelden nu echt over de werkelijkheid? In hoeverre geven nagespeelde beelden niet meer van de werkelijkheid weer dan de vaag geschoten plaatjes? En zijn wiebelige beelden echter dan mooie shots? Je kan in ieder geval altijd op het verkeerde been gezet worden en dat is niet erg, want een beetje bedrogen worden houd je scherp.
Het filmpje hierboven is van Joeyanddavid die een sport hebben gemaakt van kleine gekke filmpjes over het leven van twee suffe studenten.
Verder kijken en lezen.
programma over fakedocs van filmhuis Cavia. Is al geweest maar leuk om de titels door te kijken. YouTube-kanaal van Joeyanddavid. MySpace van Joeyanddavid GSM-festival waarbij filmpjes uitsluitend geschoten via mobieltjes worden vertoond. Hoog amateurgehalte.
De Vancouver Film School verspreidt een prachtige splitscene animatie over het begin van het leven door christelijke en wetenschappelijke ogen. De bijbelse ontstaansgeschiedenis wordt in een wetenschappelijke stijl getoond terwijl de wetenschappelijke verklaring in een Michelangelo-achtig decor wordt gepresenteerd, verrassend!
Via YouTube te bekijken.
Maar het is mooier om dit filmpje op de originele locatie te bekijken: Duelity.net
Ik vind het altijd leuk om filmpjes te zien waarbij de virtuele wereld weer opnieuw wordt nagemaakt in de 'real world'. De instructiefilmpjes van de Commoncraftshow zijn daar een goed voorbeeld van. En in DoubleYou figureren echte mensen alsof ze gevangen zijn in het computerscherm.
Andreas Flack heeft een filmpje gemaakt als ware het leven een computergame met het voordeel van twee levens, meerdere levels en het winnen van het meisje. Hij heeft het filmpje in 48 uur gemaakt waardoor het niet afgepolijst is en daardoor nog lekker ruw is. Het commentaar en de muziek die er onder zit is gemaakt tijdens de eerste vertoning en werkt heel goed.
De schrijfster, Pauline Kiernan, geen onbekende van het werk van Shakespeare, beschrijft niet alleen wat we nu nog kunnen vinden bij Shakespeare over ondeugden maar ook wat er is verdwenen of gecensureerd.
Daarnaast blijkt dat tegenwoordig de woordspelingen de lezer ontgaat.
because we don't fully realize that the harmless-sounding words are actually exuberant displays of sparkling coded sexy dialogue Pauline Kiernan
Is dit boek wat te veel werk dan is er altijd nog de Shakespeare Insulter. Klik op de pagina en er komt een intelectuele belediging uit.
En om nog even in het Shakespeare-thema te blijven. Eigenlijk moet Shakespeare niet gelezen maar gezien worden.
Kenneth Branagh heeft heel verdienstelijk veel Shakespeare-verfilmingen gedaan. Maar toch is de mooiste Shakespeare-verfilming niet van Branagh maar van Richard Loncraine: Richard iii (1996) .
Niet iedereen zal het met me eens zijn omdat Loncraine de film heeft gesitueerd in een fascistisch jaren dertig decor waar auto's en sigaretten bestaan. Maar de originele tekst heeft hij behouden en blijft staan als een huis. Nu weet ik niet of hij ook bij alle scheldpartijen en beledigingen de oorspronkelijke versie heeft gebruikt, maar dat is nu na te lezen in het Filthy Book.
About.com heeft de gratis educatieve films op een rijtje gezet. Erg handig. Zoals te verwachten een aantal sites van universiteiten. Ik kijk vaker naar de Berkeley-universiteitcollectie en vond vooral de video waarin Stephen Hawking gastspreker was indrukwekkend om te zien.
Posts
