Google maps offline op Android

Google Maps is handig maar in het buitenland heb je er niets aan. Tot nu toe.
Google Maps heeft een eenvoudige off line functie toegevoegd. Kaarten moet je van tevoren downloaden, en zijn daarna zonder dataverkeer te gebruiken.


Op de iPhone is het ook mogelijk om off line kaarten te gebruiken. Volgens Bastiaan Vroegop zijn de nieuwe kaarten op de iPhone zelfs beter dan Google Maps. Maar dat kan ik niet controleren want ik heb geen iPhone.

Speel pong op bij stoplicht

Pong was het eerste computerspelletje dat ik speelde. Hoe simpel het nu ook lijkt, ik vond het een geweldig idee.
Nog mooier is het als Pong opnieuw geintroduceerd wordt, maar dan als wachtpauzenummer.
Graag zo snel mogelijk naar Nederland.


STREETPONG from HAWK Hildesheim on Vimeo.


Gevonden via Infocaris

Nieuwe wachtwoorden maken, ellende

De beveiliging rond accounts worden steeds heftiger. Vroeger kon je nog met een woord van vijf lettes af. Nu moet je minstens acht letters, hoofdletters, kleine letters, extra tekens, maar niet alle tekens, niet lijken op je accountnaam en je moet het om de paar weken veranderen.
Kortom gedoe.


via ucbcomedy.com
Eerst kon ik met één wachtwoord voor een aantal accounts terecht, daarna had ik een aantal varianten op dat ene wachtwoord bedacht. Maar ook dat bleek te weinig voor alle accounts die ik heb en wil. En ook niet veilig.
Ik gebruik inmiddels een wachtwoordkluis: KeePass. Hiervoor heb je maar een wachtwoord te onthouden om de kluis te openen en daarna heb je gemakkelijk toegang tot al je andere ingewikkelde wachtwoorden.
Ik gebruik het nu al een tijdje en vind het gemakkelijk. Eerst heb ik wachtwoorden van gevoelige sites daar onder gebracht, zoals bankgegevens. Daarna ben ik ook andere sites hier neer gaan zetten.

Ik het kort werkt het als volgt:
Ik laat KeePass een accountnaam en wachtwoord generen.
Het wordt in de database opgeslagen.
Zodra ik bijvoorbeeld wil inloggen bij mijn bank, dan open ik de KeePass database, klik op accountnaam en wachtwoord. Deze worden gekopieerd en ik plak ze op de banksite. Daarna kan ik inloggen.
Een uitgebreidere handleiding is te vinden op lifehacking.nl.

Eenvoudig panorama's maken

Photosynth is een eenvoudig programma waarmee interactieve panoramafoto's gemaakt kunnen worden. Het onderstaande voorbeeldje heb ik in een half uurtje gemaakt. Het aanmelden kostte meer moeite dan het vervaardigen zelf. Er is een Windows Live ID nodig, daarna nog een account bij Photsynth en vervolgens moet een programma geïnstalleerd worden.
Om deze panorama te maken heb ik allereerst 18 foto's gemaakt, al ronddraaiend in mijn huiskamer. Deze foto's heb ik daarna door de fotosynth gehaald met het onderstaande resultaat.



Achteraf gezien had ik nog veel meer kunnen inzoomen, omhoog en omlaag bewegen, waardoor de effecten nog wat duidelijker uit zouden komen.

Ik heb deze panorama voornamelijk gemaakt om mijn nieuwe vloer te tonen. Dus

Dit soort foto's zie ik steeds meer bij restaurants. Ik vind het een prettige manier om even rond te neuzen. Ook handig bij het tonen van je te koop staande huis. Mijn nieuwsgierigheid zou gewekt zijn.

Leven in de jaren tachtig

Het is alweer een hele poos geleden dat ik een stukje heb geschreven op GlurenOpHetWeb. Ik had even een blogvakantie maar het wordt nu weer tijd voor actie.

Ik zou er bijna nostalgisch van worden.
Met de onderstaande filmpjes word ik het in ieder geval. Het speelt in op het 'wat als' principe. Hoe zou  Angry Birds er uitzien als het al in de jaren tachtig uitgevonden was?



Op Squirrel-monkey zijn meer van dit soort filmpjes te vinden.
De naam is de koosnaam van de vriendin van de (Nederlandse) maker. 

Je CV als kunstwerk

Nu de recessie officieel ons land heeft bereikt, wordt het voor velen tijd te gaan solliciteren. Ik vond op Visual.ly een prachtig CV. Kon ik die ook maar zo maken.

via

Deze CV is weer geïnspireerd op Hagan Blount's CV.

Nog meer coole CV's, bijvoorbeeld een lost-milk-CV. Je moet maar durven. Ik zal iemand met zo'n CV sowieso uitnodigen.
Voor gewone stervelingen kun je ook nog via LinkedIn een aardige visual laten maken. 

Volg in real time het herschrijven van Wikipedia

Encyclopedieën zijn boeken uit een niet zo'n ver verleden die jaren op de boekenplank stonden. Herschrijven was een kostbaar proces. Nieuwe drukken kwamen er wel regelmatig maar de consument ging natuurlijk niet elk jaar een nieuwe Winkler Prins kopen.

Wikipedia is een encyclopedie die voortdurend herschreven wordt. Via wikistream is nu te zien hoe snel dat gaat. En het gaat snel. Zelfs de Nederlandse bijdragen razen voorbij van onderwerpen zoals huwelijksfotograaf, slechtziendheid of Ferry Corsten (of wie ook eigenlijk moet zijn).
Doorklikken op het onderwerp of de herschrijver is mogelijk.

Hierboven de Nederlandse veranderingen op Wikipedia

Nu heb ik dit weekend nog wel even een in past time encyclopedie gekocht; De Bosatlas van de geschiedenis van Nederland. Ik noem het geen atlas omdat ik het meer een encyclopedie vind met plaatjes. En wat voor plaatjes. Ik kan er in ieder geval avonden naar kijken. En dat het niet irt herschreven wordt, tja.

Bosatlas Geschiedenis

Beter digitaal boeken snuffelen

Het lijkt er nu onderhand op dat ik Edwins blog gewoon kopieer. Maar hij heeft weer zo'n mooi speeltje gevonden dat ik hier weer over moet schrijven.
De digitale boekenkast waar je gewoon kan snuffelen.

Ik ben veel op internet te vinden maar ik ga nog steeds erg graag naar boekenwinkels. Ik vind het vooral leuk om te snuffelen, boeken te vinden die ik niet zoek. Per ongeluk op iets moois stuiten. Goede boekenwinkels stallen hun boeken zo uit dat je niet alleen de bestsellers ziet maar ook meer.
Google Chrome probeert dit nu een beetje te imiteren. Het is nog niet helemaal look en feel, maar het ruikt er al wel een beetje naar.

Helpen op afstand

Ken je dat? Als je een leuke toepassing voor de computer op afstand wil uitleggen?
"Dan ga je naar de adresbalk en dubbelklik hierop. De adresbalk is waar het adres van de site op staat. Bovenin de browser... met de browser bekijk je je websites."
Het kan soms lang duren om uit te leggen of te snappen wat er mis gaat als het niet lukt.

 

Ik heb verschillende hulpmiddeltjes op afstand gezien. Deze ziet er zo simpel uit, dat ik niet kan wachten om iemand te helpen.
Chrome Remote Desktop
Wie wil uitleg op afstand over rss, symbaloo, blogger? Ik kan het nu op afstand. Met de Chrome Remote Desktop neem je de desktop even over. Net een echte IT-deskundige.
Gemakkelijk toch.

gevonden via: Mijns Inziens

Nederland twittert en flickert veel, het bewijs is nu te zien

De werkelijkheid is vaak een stuk gemakkelijker te begrijpen als het in een beeld wordt gevangen. Hieronder een foto van Europa waarbij het blauwe licht tweets representeren en het oranje licht Flickr-foto's. Samen vormen ze het witte licht. Dan valt het wel op dat Nederland helemaal in het witte licht staat.
Hoezoudatnukomen?

Via FlowingData

Boeddhabibliotheek

Ik maak als ik op vakantie ben altijd foto's van bijzondere bibliotheken. Nu blijkt dat ik helemaal niet zo ver hoef te zoeken.
In Amsterdam staat op de Zeedijk een Boeddhistische tempel waar ook rondleidingen worden gegeven. Tot mijn verrassing was er een kleine maar mooie bibliotheek aanwezig.
Voor zover ik het kon zien waren er alleen maar Chinese boeken. 

Boekenplank voor multilezer

Ik ben een multilezer en lees zoals het me uitkomt. Ik heb nu zo'n vijf boeken waar ik tegelijkertijd mee bezig ben en laat me leiden door mijn gemoedstoestand. Heb ik zin om me lekker mee te laten voeren, dan ga ik verder met Het lot van de familie Meijer, wil ik me wat verdiepen dan ga ik verder met Congo. Zo maak ik stapeltjes in huis met boeken waar ik mee bezig ben. Maar het overzicht kan ik af en toe wel eens kwijt raken. De stapeltjes verdwijnen wel eens onder kranten en paperassen. Het onderstaande boekenplankje is een prachtig idee.
Nu nog even kijken of ik het kan gaan maken.

via

Google Directory is niet meer

Ik kan het niet altijd meer goed bijhouden. Google blijft nieuwe diensten en producten lanceren. En natuurlijk doeken ze ook regelmatig diensten op.
Maar tot mijn verbazing is de Google Gids oftewel de Nederlandse Google Directory ermee opgehouden. En ze hebben me niet gewaarschuwd. Toch jammer (Zowel het een als het ander :-)).

Directories zijn (voornamelijk handmatig ingevoerde) onderwerpgidsen en zijn daarom handig bij het verkennen van een onderwerp. Wat hoort erbij, waar kan ik nog meer aan denken en welke termen zijn gebruikelijk bij het onderzoeken van mijn onderwerp?
Directories geven verbanden tussen sites en termen weer en zijn door de boomstructuur gemakkelijk te doorgronden.
De plek op de pagina zegt iets over de betekenis van de site.

De Yaohoo! Directory en DMOZ is nog wel beschikbaar.

Fijne vakantie!

veilig op vakantie

via Bieblies

De Tweede Kamer: woord voor woord

Nu de tweede kamer met zomerreces is, wordt het tijd voor een terugblik. Ik kwam de politieke mashup (PolicalMashup) tegen waarbij de woorden van de politici van deze kabinetsperiode op verschillende manieren gewogen worden. Aan hoeveel debatten hebben ze deelgenomen, hoe vaak zijn ze in de media verschenen (doorklikken mogelijk!), welke woorden gebruiken ze het meest en nog veel meer.

Dit plaatje gevonden bij: Politiek inzicht

Opvallend is dat de SGP met haar tweemansfractie bovenaan staat met het aantal gevoerde debatten. Kees van der Staaij staat met 63 net boven Elbert Dijkgraaf (59). Geert Wilders staat met 9 debatten ergens onderaan. Wilders voert wel de lijst aan van de politici met het meest wollige taalgebruik. Ad Koppejan is, hoe curieus in dit geval, degene die het meest heldere taalgebruik hanteert.

En hieronder zijn twee woordenwolken te zien. Zoek de verschillen.

Marianne Thiemes' woorden

Henk Blekers' woorden

De PoliticalMashup is een samenwerkingsproject van NRC Handelsblad en het Informatica Instituut van de Universiteit van Amsterdam.
Om de wolligheid van het taalgebruik te berekenen is de De Cito LeesbaarheidsIndex voor het Basisonderwijs (CLIB) toegepast.
Woordenwolken zijn gemakkelijk zelf te maken met Wordle. Zie een voorbeeld op GohW.

Durven we onze foto's echt te delen?

of: waarom het nu gemakkelijker is via Flickr foto's te delen.

Nieuwe media; altijd interessant

Als Blogger ben ik altijd heel blij als ik het onderstaande logo zie bij Flickr.

Het betekent dat de foto's onder bepaalde voorwaarden gebruikt kunnen worden. Meestal betreft het naamsvermelding en niet-commercieel gebruik. Er zijn zes verschillende soorten licenties; erop klikken betekent weten welke licentie het betreft.

Flickr is de YouTube van de foto's. Iedereen kan foto's uploaden en becommentariëren. Iedere maker van beeldmateriaal wordt in principe beschermd via copyright. Maar dat geeft een nogal primitieve vorm van delen aan. Het mag niet hergebruikt worden tenzij de maker een-op-een uitdrukkelijk toestemming geeft om het te gebruiken.
Gelukkig biedt Creative Commons een beter alternatief. De makers kunnen kiezen uit zes vormen van hergebruik. Iedereen kan zien waar het aan moet voldoen en hoeft in de meeste gevallen niet nog een keer extra toestemming te vragen.
Flickr gebruikt het CC-alternatief. Mooi.
Jammer genoeg zie ik weinig makers op deze site foto's openstellen voor anderen.

Waarom willen ze/we niet delen?
Onkunde? Weet niet iedereen dat ze de rechten kunnen aangeven? Flickr geeft bij het uploaden automatisch de niet-delen-licentie aan. Het zou juist zo moeten zijn dat je moeite moet doen om de foto's niet te willen delen. Of zijn ze bang voor het Facebook-effect. Automatisch openstellen geeft te veel gedoe.
Onwil? Geldt hierbij hetzelfde als bij het donorcodicil? Ik wil het wel hebben van iemand anders, maar niemand krijgt het van mij?
Ik hoop dat het komt omdat het tot voor kort zo was dat er niet per foto gecodeerd kon worden. Je kon alleen aangeven dat je hele fotoverzameling open of gesloten was voor gebruik door anderen.
Gisteren kwam ik erachter dat dat niet meer het geval is.
Gelukkig is dat veranderd.
Nu kan ik inmiddels van mijn eigen foto's zeggen dat deze door anderen gebruikt mag worden en deze alleen bekeken mag worden.

De foto bovenaan dit stukje is via The Library of Congress' photostream gevonden.
Delen mag van hun.

Via Creative Commons Search is het trouwens eenvoudig zoeken naar foto's waarvan de rechten opengesteld zijn.

Can I be your friend?

via: Heleen van Teijlingen

Twoppy organiseert gemakkelijk evenementen voor de smartphone

Mijn volleybalvereniging organiseert regelmatig toernooien en feesten. Tijdens de organisatie verandert er wel eens wat: een locatie is toch niet beschikbaar, er kan een extra optreden geregeld worden en nog meer van dit soort dingen. Als organisator wil je dat deze informatie elke keer up-to-date bij iedereen terechtkomt. En natuurlijk het liefst ook nog via de smartphone.
Twoppy helpt hierbij en maakt op eenvoudige manier web-apps aan. (Dat houdt in dat de apps via de browser te benaderen zijn. De smartphone kan de link wel als een soort appje op het bureaublad zetten.)  Jammer genoeg is het nog geen echte app, maar er wordt aan gewerkt.

Op bovenstaande manier kan de webapp in smartphone gezet worden

Ik heb als test twee verschillende Twoppys aangemaakt: blogtwoppy en beachvolleybaltwoppy.
Twoppy genereert de QR-codes.

En wat je ziet is een mooie overzichtelijke site waarbij o.a. de plek, activiteiten, deelnemers aangegeven kan worden en, zoals geschreven, voortdurend aangepast.

Hoewel het er vrij handig uitziet heb ik nog wel wat geworsteld met het programma. Het was bijvoorbeeld al snel duidelijk dat mijn blog als event niet echt geschikt bleek voor deze appgenerator. Want welk programma geef ik weer? En met het maken van de app wilde ik het een en ander weer aanpassen. Maar de verschillende menu's, eenmaal gekozen, konden niet meer veranderd worden. Dat betekent: of heel goed nadenken van tevoren, wat nooit weg is natuurlijk, of langer klooien en het dan perfect presenteren.

Ik heb nog een ander programma gevonden om echte  apps voor leken te creëren maar dit programma was me toch een beetje te geeky. Zie Buzztouch Het invullen van de verschillende items was gemakkelijk maar om daarna de code te installeren..
Twoppy is dan duidelijk meer mijn niveau.

CV's tekenen

Deze week mocht ik als lid van de sollicitatiecommissie optreden. We hadden onverwacht veel respondenten; 113 brieven maar liefst. En hoe gaat dat dan met deze brieven? We stelden onze criteria vast, versterkten deze criteria en van daaruit screenden we de cv's zodat er op het laatst een behapbaar aantal brieven overbleef.
Ik merkte dat bij een zo'n groot aantal cv's het moeilijk is om snel en nauwkeurig te screenen. Veel mensen hebben overlappingen in hun werkverleden, ze hebben hobby's waarin ook relevant werk te vinden is, soms is het onduidelijk wanneer de stage ophield en het werk begon, enzovoort.

Kortom, een cv lijkt heel handig om te lezen maar het is vaak een ratjetoe aan informatie.
Het is veel handiger om al deze data te visualiseren.

Waarom gebruiken we geen tijdlijn? In een oogopslag kun je zien waar en hoe lang iemand werkte. Met kleur of plaats in de tijdlijn zou het belang en status van de functie nog kunnen worden versterkt. Was het een stage, was het betaald werk, was het onbetaald werk, was het een project? (Waarbij ik zeker niet wil zeggen dat betaald werk altijd belangrijker is dan onbetaald werk, vaak juist niet.)

Eigenlijk is een tekstuele cv helemaal uit de tijd.

LinkedIn Connection Timeline

Edwin wees me op een tool van LinkedIn. De LinkedIn Connection Timeline genereert een tijdlijn van je cv.
Handig.
Wat je ziet is inderdaad een tijdlijn van de cv zoals die op LinkeIn staat. Ik mis daarbij nog wel de vrijetijdsbestedingen en ik zou graag zelf met een kleurtje het een en ander versterken.
En dat er nu de 'vrienden' van LinkedIn bij staan, hoeft voor mij niet. (Maar lees Edwins blog maar waarom dat wel leuk is.)

De LinkedIn visualisatie kan worden doorgestuurd. Mijn toekomstige werkgevers krijgen het zo een stuk gemakkelijker met het lezen van mijn werkverleden.

Zelf een andere tijdlijn maken:
Preceden

eLinea en wat ik vind van het nieuwe lezen

Ik geef het toe; ik raak steeds meer verwend door de iPad, ebookreader en smartphone. Wat ik begin dit jaar nog een revolutie vond, vind ik nu al gewoon of inmiddels achterhaald.
Ik heb het over de manier hoe uitgevers proberen hun content aan te bieden.

eLinea in iBooks op epub-formaat

Begin dit jaar is eLinea, het nieuwe lezen, op de etijdschriftenmarkt gekomen. Het idee is heel goed.
Kies uit de content van verschillende gerenommeerde tijdschriften, kranten en internetbronnen je eigen gading en maak zo een persoonlijk e-tijdschrift. Je kunt je bijvoorbeeld alleen abonneren op de buitenlandrubriek van NRC, boekenbijlage Vrij Nederland en de cartoons van Fokke en Sukke. En je betaalt in dit voorbeeld nog geen €7,- per maand en krijgt er ruim 350 artikelen voor terug. De economie- of de sportbijlage die je toch niet leest hoef je niet te betalen en word je ook niet opgedrongen. Aardig idee toch?

  

Vreemd is dat er volgens de informatie op de eLineasite zo weinig lezers per kanaal zijn. Hoezo zijn er maar 18 lezers voor de NRC-binnenland? En Fokke en Sukke, die zijn ten slotte gratis, waarom maar 513 lezers? Kom op mensen, probeer het even. Aan een paar euro kun je geen buil vallen.

Ik heb nu inmiddels een paar maanden eLinea gebruikt. Ik ben er tevreden over maar heb tegelijkertijd ook enkele opmerkingen.
eLinea is in verschilende vormen te lezen, dat is mooi. Het is zowel online te lezen als in epub en pdf's te downloaden. Ik lees zoals het mij uitkomt. Als ik het mijn e-tijdschrift in de trein wil lezen zet ik het op mijn ereader. Thuis lees ik het meestal op de iPad via iBooks en dan in het epubformaat. Dit werkt heel goed. Vreemd is dat bij het downloaden van de content vaak enkele artikelen dubbel worden gedownload. Ik lees het online als ik even snel wil scrollen door de informatie.

Jammer is dat er zo weinig uitgevers het met eLinea aandurven. Het is een aardig begin met: Opzij, Vrij Nederland, NRC en Psychologie maar ik zou graag De Volkskrant, HP/De Tijd, Quest of zoiets als de Viva erbij willen hebben. Durven de uitgevers het niet aan omdat er zo weinig abonnees zijn?
De reden waarom snap ik niet.
Waarschijnlijk is de presentatie voor de verwende iPadgeneratie te droog. De goedkoopste rss-lezer doet het al met meer opsmuk. En iedereen kent Flipboard: de rss-, facebook en weetikveelwatlezer in prachtige uitvoering.
eLinea heeft als voordeel dat het journalistieke content heeft maar dat heeft de eerste de beste krantenapp ook.
De voorbeelden hieronder geven aan wat ik bedoel. Ik hoop dat eLinea haar vorm aanpast Ik gun het ze van harte want het initiatief is hoe dan ook mooi.

Flipboard

Volkskrantapp

rss app my newspaper

Nog een ander sympathiek idee: de vertragingsapp. Uitgevers, o.a Atheneum en Querido, hebben een heel origineel idee gelanceerd om de tijd te doden. Lezen terwijl je wacht. Geef via de app aan hoe lang je wachttijd is en je krijgt een aangepast verhaal aan deze wachttijd aangeboden. Op deze manier word je tien minuten verwend met Haasse, een kwartier met Roosenboom of een half uurtje met Kafka. 

Literair wachten dus. 

Ík moet nog even wachten (welke literaire grootheid helpt mij) op de Androidapp hiervan want het is tot nu toe allen via iTunes te krijgen.