gluren op het web

Je CV als kunstwerk

2011-12-24T18:01:00.003+01:00

Nu de recessie officieel ons land heeft bereikt, wordt het voor velen tijd te gaan solliciteren. Ik vond op Visual.ly een prachtig CV. Kon ik die ook maar zo maken.

via

Deze CV is weer geïnspireerd op Hagan Blount's CV.

Nog meer coole CV's, bijvoorbeeld een lost-milk-CV. Je moet maar durven. Ik zal iemand met zo'n CV sowieso uitnodigen.
Voor gewone stervelingen kun je ook nog via LinkedIn een aardige visual laten maken.

Volg in real time het herschrijven van Wikipedia

2011-12-05T22:28:00.000+01:00

Encyclopedieën zijn boeken uit een niet zo'n ver verleden die jaren op de boekenplank stonden. Herschrijven was een kostbaar proces. Nieuwe drukken kwamen er wel regelmatig maar de consument ging natuurlijk niet elk jaar een nieuwe Winkler Prins kopen.

Wikipedia is een encyclopedie die voortdurend herschreven wordt. Via wikistream is nu te zien hoe snel dat gaat. En het gaat snel. Zelfs de Nederlandse bijdragen razen voorbij van onderwerpen zoals huwelijksfotograaf, slechtziendheid of Ferry Corsten (of wie ook eigenlijk moet zijn).
Doorklikken op het onderwerp of de herschrijver is mogelijk.

Hierboven de Nederlandse veranderingen op Wikipedia

Nu heb ik dit weekend nog wel even een in past time encyclopedie gekocht; De Bosatlas van de geschiedenis van Nederland. Ik noem het geen atlas omdat ik het meer een encyclopedie vind met plaatjes. En wat voor plaatjes. Ik kan er in ieder geval avonden naar kijken. En dat het niet irt herschreven wordt, tja.

Bosatlas Geschiedenis

Beter digitaal boeken snuffelen

2011-10-19T20:30:00.000+02:00

Het lijkt er nu onderhand op dat ik Edwins blog gewoon kopieer. Maar hij heeft weer zo'n mooi speeltje gevonden dat ik hier weer over moet schrijven.
De digitale boekenkast waar je gewoon kan snuffelen.

Ik ben veel op internet te vinden maar ik ga nog steeds erg graag naar boekenwinkels. Ik vind het vooral leuk om te snuffelen, boeken te vinden die ik niet zoek. Per ongeluk op iets moois stuiten. Goede boekenwinkels stallen hun boeken zo uit dat je niet alleen de bestsellers ziet maar ook meer.
Google Chrome probeert dit nu een beetje te imiteren. Het is nog niet helemaal look en feel, maar het ruikt er al wel een beetje naar.

Helpen op afstand

2011-10-16T23:10:00.001+02:00

Ken je dat? Als je een leuke toepassing voor de computer op afstand wil uitleggen?
"Dan ga je naar de adresbalk en dubbelklik hierop. De adresbalk is waar het adres van de site op staat. Bovenin de browser... met de browser bekijk je je websites."
Het kan soms lang duren om uit te leggen of te snappen wat er mis gaat als het niet lukt.

Ik heb verschillende hulpmiddeltjes op afstand gezien. Deze ziet er zo simpel uit, dat ik niet kan wachten om iemand te helpen.
Chrome Remote Desktop
Wie wil uitleg op afstand over rss, symbaloo, blogger? Ik kan het nu op afstand. Met de Chrome Remote Desktop neem je de desktop even over. Net een echte IT-deskundige.
Gemakkelijk toch.

gevonden via: Mijns Inziens

Nederland twittert en flickert veel, het bewijs is nu te zien

2011-08-29T21:36:00.000+02:00

De werkelijkheid is vaak een stuk gemakkelijker te begrijpen als het in een beeld wordt gevangen. Hieronder een foto van Europa waarbij het blauwe licht tweets representeren en het oranje licht Flickr-foto's. Samen vormen ze het witte licht. Dan valt het wel op dat Nederland helemaal in het witte licht staat.
Hoezoudatnukomen?

Via FlowingData

Boeddhabibliotheek

2011-08-21T21:35:00.000+02:00

Ik maak als ik op vakantie ben altijd foto's van bijzondere bibliotheken. Nu blijkt dat ik helemaal niet zo ver hoef te zoeken.
In Amsterdam staat op de Zeedijk een Boeddhistische tempel waar ook rondleidingen worden gegeven. Tot mijn verrassing was er een kleine maar mooie bibliotheek aanwezig.
Voor zover ik het kon zien waren er alleen maar Chinese boeken.

Boekenplank voor multilezer

2011-08-13T12:08:00.000+02:00

Ik ben een multilezer en lees zoals het me uitkomt. Ik heb nu zo'n vijf boeken waar ik tegelijkertijd mee bezig ben en laat me leiden door mijn gemoedstoestand. Heb ik zin om me lekker mee te laten voeren, dan ga ik verder met Het lot van de familie Meijer, wil ik me wat verdiepen dan ga ik verder met Congo. Zo maak ik stapeltjes in huis met boeken waar ik mee bezig ben. Maar het overzicht kan ik af en toe wel eens kwijt raken. De stapeltjes verdwijnen wel eens onder kranten en paperassen. Het onderstaande boekenplankje is een prachtig idee.
Nu nog even kijken of ik het kan gaan maken.

via

Google Directory is niet meer

2011-07-20T12:35:00.005+02:00

Ik kan het niet altijd meer goed bijhouden. Google blijft nieuwe diensten en producten lanceren. En natuurlijk doeken ze ook regelmatig diensten op.
Maar tot mijn verbazing is de Google Gids oftewel de Nederlandse Google Directory ermee opgehouden. En ze hebben me niet gewaarschuwd. Toch jammer (Zowel het een als het ander :-)).

Directories zijn (voornamelijk handmatig ingevoerde) onderwerpgidsen en zijn daarom handig bij het verkennen van een onderwerp. Wat hoort erbij, waar kan ik nog meer aan denken en welke termen zijn gebruikelijk bij het onderzoeken van mijn onderwerp?
Directories geven verbanden tussen sites en termen weer en zijn door de boomstructuur gemakkelijk te doorgronden.
De plek op de pagina zegt iets over de betekenis van de site.

De Yaohoo! Directory en DMOZ is nog wel beschikbaar.

Fijne vakantie!

2011-07-16T16:04:00.001+02:00

veilig op vakantie

via Bieblies

De Tweede Kamer: woord voor woord

2011-07-16T15:39:00.006+02:00

Nu de tweede kamer met zomerreces is, wordt het tijd voor een terugblik. Ik kwam de politieke mashup (PolicalMashup) tegen waarbij de woorden van de politici van deze kabinetsperiode op verschillende manieren gewogen worden. Aan hoeveel debatten hebben ze deelgenomen, hoe vaak zijn ze in de media verschenen (doorklikken mogelijk!), welke woorden gebruiken ze het meest en nog veel meer.

Dit plaatje gevonden bij: Politiek inzicht

Opvallend is dat de SGP met haar tweemansfractie bovenaan staat met het aantal gevoerde debatten. Kees van der Staaij staat met 63 net boven Elbert Dijkgraaf (59). Geert Wilders staat met 9 debatten ergens onderaan. Wilders voert wel de lijst aan van de politici met het meest wollige taalgebruik. Ad Koppejan is, hoe curieus in dit geval, degene die het meest heldere taalgebruik hanteert.

En hieronder zijn twee woordenwolken te zien. Zoek de verschillen.

Marianne Thiemes' woorden

Henk Blekers' woorden

De PoliticalMashup is een samenwerkingsproject van NRC Handelsblad en het Informatica Instituut van de Universiteit van Amsterdam.
Om de wolligheid van het taalgebruik te berekenen is de De Cito LeesbaarheidsIndex voor het Basisonderwijs (CLIB) toegepast.
Woordenwolken zijn gemakkelijk zelf te maken met Wordle. Zie een voorbeeld op GohW.

Durven we onze foto's echt te delen?

2011-07-10T15:46:00.002+02:00

of: waarom het nu gemakkelijker is via Flickr foto's te delen.

Nieuwe media; altijd interessant

Als Blogger ben ik altijd heel blij als ik het onderstaande logo zie bij Flickr.

Het betekent dat de foto's onder bepaalde voorwaarden gebruikt kunnen worden. Meestal betreft het naamsvermelding en niet-commercieel gebruik. Er zijn zes verschillende soorten licenties; erop klikken betekent weten welke licentie het betreft.

Flickr is de YouTube van de foto's. Iedereen kan foto's uploaden en becommentariëren. Iedere maker van beeldmateriaal wordt in principe beschermd via copyright. Maar dat geeft een nogal primitieve vorm van delen aan. Het mag niet hergebruikt worden tenzij de maker een-op-een uitdrukkelijk toestemming geeft om het te gebruiken.
Gelukkig biedt Creative Commons een beter alternatief. De makers kunnen kiezen uit zes vormen van hergebruik. Iedereen kan zien waar het aan moet voldoen en hoeft in de meeste gevallen niet nog een keer extra toestemming te vragen.
Flickr gebruikt het CC-alternatief. Mooi.
Jammer genoeg zie ik weinig makers op deze site foto's openstellen voor anderen.

Waarom willen ze/we niet delen?
Onkunde? Weet niet iedereen dat ze de rechten kunnen aangeven? Flickr geeft bij het uploaden automatisch de niet-delen-licentie aan. Het zou juist zo moeten zijn dat je moeite moet doen om de foto's niet te willen delen. Of zijn ze bang voor het Facebook-effect. Automatisch openstellen geeft te veel gedoe.
Onwil? Geldt hierbij hetzelfde als bij het donorcodicil? Ik wil het wel hebben van iemand anders, maar niemand krijgt het van mij?
Ik hoop dat het komt omdat het tot voor kort zo was dat er niet per foto gecodeerd kon worden. Je kon alleen aangeven dat je hele fotoverzameling open of gesloten was voor gebruik door anderen.
Gisteren kwam ik erachter dat dat niet meer het geval is.
Gelukkig is dat veranderd.
Nu kan ik inmiddels van mijn eigen foto's zeggen dat deze door anderen gebruikt mag worden en deze alleen bekeken mag worden.

De foto bovenaan dit stukje is via The Library of Congress' photostream gevonden.
Delen mag van hun.

Via Creative Commons Search is het trouwens eenvoudig zoeken naar foto's waarvan de rechten opengesteld zijn.

Can I be your friend?

2011-06-26T22:23:00.001+02:00

via: Heleen van Teijlingen

Twoppy organiseert gemakkelijk evenementen voor de smartphone

2011-06-22T22:20:00.005+02:00

Mijn volleybalvereniging organiseert regelmatig toernooien en feesten. Tijdens de organisatie verandert er wel eens wat: een locatie is toch niet beschikbaar, er kan een extra optreden geregeld worden en nog meer van dit soort dingen. Als organisator wil je dat deze informatie elke keer up-to-date bij iedereen terechtkomt. En natuurlijk het liefst ook nog via de smartphone.
Twoppy helpt hierbij en maakt op eenvoudige manier web-apps aan. (Dat houdt in dat de apps via de browser te benaderen zijn. De smartphone kan de link wel als een soort appje op het bureaublad zetten.) Jammer genoeg is het nog geen echte app, maar er wordt aan gewerkt.

Op bovenstaande manier kan de webapp in smartphone gezet worden

Ik heb als test twee verschillende Twoppys aangemaakt: blogtwoppy en beachvolleybaltwoppy.
Twoppy genereert de QR-codes.

En wat je ziet is een mooie overzichtelijke site waarbij o.a. de plek, activiteiten, deelnemers aangegeven kan worden en, zoals geschreven, voortdurend aangepast.

Hoewel het er vrij handig uitziet heb ik nog wel wat geworsteld met het programma. Het was bijvoorbeeld al snel duidelijk dat mijn blog als event niet echt geschikt bleek voor deze appgenerator. Want welk programma geef ik weer? En met het maken van de app wilde ik het een en ander weer aanpassen. Maar de verschillende menu's, eenmaal gekozen, konden niet meer veranderd worden. Dat betekent: of heel goed nadenken van tevoren, wat nooit weg is natuurlijk, of langer klooien en het dan perfect presenteren.

Ik heb nog een ander programma gevonden om echte apps voor leken te creëren maar dit programma was me toch een beetje te geeky. Zie Buzztouch Het invullen van de verschillende items was gemakkelijk maar om daarna de code te installeren..
Twoppy is dan duidelijk meer mijn niveau.

CV's tekenen

2011-05-28T11:30:00.013+02:00

Deze week mocht ik als lid van de sollicitatiecommissie optreden. We hadden onverwacht veel respondenten; 113 brieven maar liefst. En hoe gaat dat dan met deze brieven? We stelden onze criteria vast, versterkten deze criteria en van daaruit screenden we de cv's zodat er op het laatst een behapbaar aantal brieven overbleef.
Ik merkte dat bij een zo'n groot aantal cv's het moeilijk is om snel en nauwkeurig te screenen. Veel mensen hebben overlappingen in hun werkverleden, ze hebben hobby's waarin ook relevant werk te vinden is, soms is het onduidelijk wanneer de stage ophield en het werk begon, enzovoort.

Kortom, een cv lijkt heel handig om te lezen maar het is vaak een ratjetoe aan informatie.
Het is veel handiger om al deze data te visualiseren.

Waarom gebruiken we geen tijdlijn? In een oogopslag kun je zien waar en hoe lang iemand werkte. Met kleur of plaats in de tijdlijn zou het belang en status van de functie nog kunnen worden versterkt. Was het een stage, was het betaald werk, was het onbetaald werk, was het een project? (Waarbij ik zeker niet wil zeggen dat betaald werk altijd belangrijker is dan onbetaald werk, vaak juist niet.)

Eigenlijk is een tekstuele cv helemaal uit de tijd.

LinkedIn Connection Timeline

Edwin wees me op een tool van LinkedIn. De LinkedIn Connection Timeline genereert een tijdlijn van je cv.
Handig.
Wat je ziet is inderdaad een tijdlijn van de cv zoals die op LinkeIn staat. Ik mis daarbij nog wel de vrijetijdsbestedingen en ik zou graag zelf met een kleurtje het een en ander versterken.
En dat er nu de 'vrienden' van LinkedIn bij staan, hoeft voor mij niet. (Maar lees Edwins blog maar waarom dat wel leuk is.)

De LinkedIn visualisatie kan worden doorgestuurd. Mijn toekomstige werkgevers krijgen het zo een stuk gemakkelijker met het lezen van mijn werkverleden.

Zelf een andere tijdlijn maken:
Preceden

eLinea en wat ik vind van het nieuwe lezen

2011-05-24T22:07:00.001+02:00

Ik geef het toe; ik raak steeds meer verwend door de iPad, ebookreader en smartphone. Wat ik begin dit jaar nog een revolutie vond, vind ik nu al gewoon of inmiddels achterhaald.
Ik heb het over de manier hoe uitgevers proberen hun content aan te bieden.

eLinea in iBooks op epub-formaat

Begin dit jaar is eLinea, het nieuwe lezen, op de etijdschriftenmarkt gekomen. Het idee is heel goed.
Kies uit de content van verschillende gerenommeerde tijdschriften, kranten en internetbronnen je eigen gading en maak zo een persoonlijk e-tijdschrift. Je kunt je bijvoorbeeld alleen abonneren op de buitenlandrubriek van NRC, boekenbijlage Vrij Nederland en de cartoons van Fokke en Sukke. En je betaalt in dit voorbeeld nog geen €7,- per maand en krijgt er ruim 350 artikelen voor terug. De economie- of de sportbijlage die je toch niet leest hoef je niet te betalen en word je ook niet opgedrongen. Aardig idee toch?

Vreemd is dat er volgens de informatie op de eLineasite zo weinig lezers per kanaal zijn. Hoezo zijn er maar 18 lezers voor de NRC-binnenland? En Fokke en Sukke, die zijn ten slotte gratis, waarom maar 513 lezers? Kom op mensen, probeer het even. Aan een paar euro kun je geen buil vallen.

Ik heb nu inmiddels een paar maanden eLinea gebruikt. Ik ben er tevreden over maar heb tegelijkertijd ook enkele opmerkingen.
eLinea is in verschilende vormen te lezen, dat is mooi. Het is zowel online te lezen als in epub en pdf's te downloaden. Ik lees zoals het mij uitkomt. Als ik het mijn e-tijdschrift in de trein wil lezen zet ik het op mijn ereader. Thuis lees ik het meestal op de iPad via iBooks en dan in het epubformaat. Dit werkt heel goed. Vreemd is dat bij het downloaden van de content vaak enkele artikelen dubbel worden gedownload. Ik lees het online als ik even snel wil scrollen door de informatie.

Jammer is dat er zo weinig uitgevers het met eLinea aandurven. Het is een aardig begin met: Opzij, Vrij Nederland, NRC en Psychologie maar ik zou graag De Volkskrant, HP/De Tijd, Quest of zoiets als de Viva erbij willen hebben. Durven de uitgevers het niet aan omdat er zo weinig abonnees zijn?
De reden waarom snap ik niet.
Waarschijnlijk is de presentatie voor de verwende iPadgeneratie te droog. De goedkoopste rss-lezer doet het al met meer opsmuk. En iedereen kent Flipboard: de rss-, facebook en weetikveelwatlezer in prachtige uitvoering.
eLinea heeft als voordeel dat het journalistieke content heeft maar dat heeft de eerste de beste krantenapp ook.
De voorbeelden hieronder geven aan wat ik bedoel. Ik hoop dat eLinea haar vorm aanpast Ik gun het ze van harte want het initiatief is hoe dan ook mooi.

Flipboard

Volkskrantapp

rss app my newspaper

Nog een ander sympathiek idee: de vertragingsapp. Uitgevers, o.a Atheneum en Querido, hebben een heel origineel idee gelanceerd om de tijd te doden. Lezen terwijl je wacht. Geef via de app aan hoe lang je wachttijd is en je krijgt een aangepast verhaal aan deze wachttijd aangeboden. Op deze manier word je tien minuten verwend met Haasse, een kwartier met Roosenboom of een half uurtje met Kafka.

Literair wachten dus.

Ík moet nog even wachten (welke literaire grootheid helpt mij) op de Androidapp hiervan want het is tot nu toe allen via iTunes te krijgen.

Dit is geen e-book en wordt het ook niet

2011-05-13T19:00:00.002+02:00

Jonathan Safran Foer is bekend van de 11 september-roman 'Extremely Loud and Incredibly Close'. Daarin beschrijft hij het verwerkingsproces van een jongen die zijn vader is verloren bij de aanslag op de Twin Towers. Opvallend daarbij is het gebruik van lege bladzijdes, omvallende letters, omcirkelde woorden. De typografie en de lay-out dramatiseren het verhaal en zijn op die manier onderdeel van de verhaallijn.

Nu heeft de schrijver het spelen met de lay-out extremely uitgewerkt met zijn nieuwe roman: 'Tree of Codes'. Het is een cut-out van het boek: 'The Street of Crocodiles' van Bruno Schulz. Cut-out moet hier letterlijk worden genomen.
Zie het filmpje hieronder.
En het behoeft geen vermelding dat dit een klein protest is tegen de e-reader. Wat van mij mag, als het maar met verve gebeurt.
En dat doet hij.

Tree of Codes by Jonathan Safran Foer from Visual Editions on Vimeo.

Ingmar heeft het boek geprobeerd te lezen. Zie hier.

Tijdmachine 30 jaar terug

2011-03-26T13:51:00.000+01:00

Zet kinderen 30 jaar terug in de tijd en ze weten niet wat ze moeten doen met al de vreemde apparaten uit die jaren. Hoe werkt een draaischijf van een telefoon, wat is een floppy? Geen idee. Ze vinden de platenspeler wel cool. Let op, de begeleider vindt het minder cool wat ze daar mee doen.

via froot.nl

ObsoleteSkills verzamelt in een uitgebreid archief de nutteloze vaardigheden van ons tijdperk.
Er was een Nederland pendant, nuttelozevaardigheden.nl, maar dat is niet meer te vinden.
Archive.org laat dit overbljfsel nog zien.
Toch jammer dat ook deze site er niet meer is. Was het te Obsolete?

Twitter bestaat vijf jaar, een revolutie?

2011-03-21T14:47:00.000+01:00

Wilgenbroed

Twitter bestaat vijf jaar. Het is inmiddels omarmt door de wereld op een manier die bij aanvang niet voorzien was. Hoe kan je in 140 tekens nieuws verslaan dat gelijk de hele wereld doorkomt? De Egyptische opstand wordt nogal eens de twitter-revolutie genoemd. Maar net zo goed wordt het als een volksopstand met een interactief tintje gezien.

Erwin Blom, onze twitterkoning, heeft een mooi voorbeeld hoe de nieuwe media de oude verslaat. Ook Frankwatching laat dit zijn blogstuk goed zien. Ik gebruik het zelf om snel op de hoogte zijn van real-time informatie.

Toch komen er steeds meer posts die het euforische boodschap over de nieuwe media dempen. Twitter is een prachtig gereedschap dat de communicatie vergemakkelijkt. Omdat het zo'n gemakkelijk instrument is, kan het ook overschat worden.

Als ik kijk naar Egypte:Volgens Mashable is het totaal aantal twitteraars in Jemen, Egypte en Tunesië gezamenlijk maar 0,027% van de wereldbevolking.
96% van de nieuwe media wordt in Egypte opgeslokt door Facebook, Twitter maar 0,84%.
Maar 7,02% van de totale bevolking gebruikt Facebook.
Dus 5,6% van de totale bevolking van Egypte gebruikt Twitter. Wat ik toch nog aardig vind. Maar om dit als de spreekbuis van de bevolking te zien is het wat mager.

We weten ook niet hoeveel tweets geschreven wordt, hoe relevant ze zijn (voor ons) en of de tweets de waarheid beschrijven en wie het gebruikt. Zijn het alleen de hoog opgeleiden die kunnen twitteren? Je moet in ieder geval kunnen lezen en schrijven.
Dus, hoe moeten we al de tweets van Egypte en over Egypte interpreteren?

Voor de westerse bevolking en journalistiek is Twitter gemakkelijk te volgen, we hoeven niet letterlijk op het Tahirplein te staan om erbij te zijn. Maar ook toen Egypte even was afgesloten van internet gingen de demonstraties gewoon door. We kunnen dus net zo gemakkelijk de belangrijke gebeurtenissen missen en andere gebeurtenissen overschatten. Wij, westerlingen, hebben de journalistiek nodig die de informatie haalt, filtert, analyseert, interpreteert en verslaat.

Evgeny Morozov is een Twitter- en Facebook-scepticus. In zijn boek: The Net Delusion gaat hij in tegen de zogenaamde cyber-utopisten die de nieuwe media als een socialiserende entiteit beschouwen. Twitter, Facebook, nieuwe media brengen niet alleen het goede in de mens boven. In Egypte zijn bloggers door de regering gevolgd en opgepakt. Internet was hier een goed hulpmiddel bij. Twitterfoto's van demonstraties worden door gezichtsherkennende software gehaald zodat mensen niet anoniem kunnen zijn. Twitter zelf is niet goed of slecht, links of rechts. Het kan een katalysator zijn en het communiceren gemakkelijker maken. Communiceren doen we toch echt zelf.

Hieronder een uitgebreide discussie met Morozov.

Internetwoordenboek, lelijk maar effectief

2011-02-27T20:04:00.000+01:00

Wat deed de Cult of the Dead Cow? En is een Killer Gif een plaatje wat meteen populair is geworden of een virusplaatje? Je kunt het opzoeken in het Internetwoordenboek. Maar het is meer dan een woordenboek.
Klik bijvoorbeeld bij schema's en er is een uitgebreide lijst met zoekmachines en hun achtergrond te vinden. Dat Google niet de enige zoekmachine is wist ik wel, maar zoveel andere. Betsy blijkt een Nederlandse schone te zijn geweest die hielp zoeken naar domeinnamen.

Dat de site zelf zo lelijk is, geeft niet. Het geeft nu net het juiste nerdy uiterlijk.
Als je een beetje geïnteresseerd bent in internet is het smullen hier.

Wikipedia bestaat 10 jaar. Kunst maakt dit tastbaar.

2011-02-06T21:11:00.003+01:00

Wikipedia bestaat alweer tien jaar. Naar mijn idee was het nog lang niet zo ver, maar internet zal in dit geval gelijk hebben.
De kunstenaars Dean McNamee en Tim Burrell-Saward hebben op een mooie, sobere wijze een eerbetoon gemaakt voor iedereen die Wikipedia gebruikt, verbetert, en dus groot maakt.
Aanraken mag!

Wikipedia's 10th Anniversary from Dean McNamee on Vimeo.

Fake Facebookpagina's gemakkelijk te maken.

2011-02-05T15:41:00.000+01:00

Hoe zou Willem van Oranje zich op Facebook presenteren? Om dat een beetje mooi te doen, moet er veel knip en plakwerk verricht worden. Ik had al eens een Hyvespagina voor onze voorvader gemaakt. Dat was veel werk.
Met MyFakeWall is het nu heel gemakkelijk om zelf een nep-facebookpagina te maken.
Willem van Oranje heb ik weer als onderwerp genomen, zie hier.

Je kunt ook jezelf als onderwerp nemen en dan doen alsof je regelmatig contact hebt met beroemdheden. Je kan de geschiedenis vervalsen en Cleopatra met Clinton in contact brengen. Wat zou dat voor reactie teweeg brengen bij Caesar? Je mag het allemaal zelf invullen.

Hoe werkt het boek?

2011-01-29T23:29:00.002+01:00

Over een paar jaar moeten we dit filmpje toch echt aan ons nageslacht gaan tonen.

Mijn iPad Apps

2011-01-15T17:06:00.002+01:00

Sinds een paar weken wordt ik door mijn vrienden gevraagd welke apps ik op de iPad heb staan. Ik was lange tijd de enige die een iPad had, maar nu begint het ook in mijn omgeving door te dringen.
Dus het wordt tijd voor een eerste overzicht.

Browsers
Bij de Ipad komt automatisch Safari als browser mee. Er zijn een aantal zaken die ik onhandig vind aan deze browser. Er zijn geen tabbladen en als ik een link dan maar noodgedwongen in een andere pagina ga openen, gaat Safari er gelijk naar toe. Terwijl ik graag de link op de achtergrond wil hebben, zodat ik het later kan lezen.

Dus heb daarvoor: iCabMobile (€1.59) aangeschaft.

Deze browser heeft tabbladen en kun je zo inrichten dat die tabbladen op de achtergrond geladen worden. Op deze manier kun je bijna multitasken met de iPad. Er zijn nog allerlei handigheidjes voor informatieliefhebber. Je kan zoekmachines invoegen, je kunt gebaren aan je persoonlijke voorkeuren invoegen waardoor je gemakkelijker door de pagina's kan scrollen en lezen. Je kan deze browser ook formulieren laten invullen. Pagina's worden via enkele tikken in ReaditLater en Evernote bewaard. Ik gebruik deze browser als standaard. Onhandig is dat ik dat (tot nu toe) niet kan uitleggen aan mijn iPad. Zodra ik vanuit een andere app naar een browser wordt geleid, is het altijd Safari die zich opent. Jammer.

Omdat iCabMobile, net zoals Safari, niet veel formaten video aan kan heb ik Skyfire (€3,99) aangeschaft.

Skyfire kan veel meer video's draaien dan de andere browsers maar jammer genoeg ook niet allemaal.
Om toch de video's die ik tegenkom te kunnen bekijken of pagina's die ik dan toch op de laptop moet bekijken gebruik ik ReadItLater (gratis).

Op zowel iCabMobile en Skyfire is een knop (te maken) die, zodra je er op klikt, de pagina naar ReadItLater doorsluist. Ik heb dan wel een account moeten aanmaken maar kan dus later al de opgeslagen pagina's weer ophalen en lezen op mijn laptop of toch op de iPad. De moeite waard, als je veel browst.

Ik heb nog wat andere browsers gebruikt zoals de DuoBrowser (gratis) maar de iCab en Skyfire voldoen tot nu toe het best.

Zakelijk
Om notities op alle apparaten te delen ben ik nu echt overgestapt op Evernote (gratis).
Ik moet nog veel leren van deze app. Dit programma bestond al ver voor de iPad überhaupt was uitgevonden maar ik heb nu pas de voordelen gevonden. Ook hierbij moet een account worden aangemaakt. (Ik weet het, zucht) Dan heb je wel op zowel je telefoon, iPad en internet alle notities bij elkaar. Je kunt ook notities invoegen als je off line bent. Later wordt het door Evernote weer bij gewerkt.

Dan heb ik een eenvoudige rekenmachine Custom Lite (gratis). Doet wat die moet doen.
Om Microsoft Office documenten te bekijken en te bewerken heb ik toch maar diep in de buidel getast en en €11,99 voor Quickoffice betaald.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik het nog niet heel handig manoeuvreren vind met deze applicatie en ik hoop dat er snel een aantal handige updates komen. Maar iets beters heb ik vooralsnog niet gevonden.
Box.net (gratis) heb ik om mijn online opgeslagen documenten te lezen. Jammer genoeg voor mij is Dropbox (gratis) populairder dan Box.net en vaker compatibele met andere applicaties. Dus als je nog een goede online opslagplek zoekt, kies dan Dropbox.

Lezen
Om te lezen gebruik ik iBooks (gratis).

Deze werkt gewoon heel intuïtief. Er zijn echter geen ePubformaten mee te lezen. Maar pdf's doen het goed. Handig is dat de blz gemakkelijk via de verkleinknop gescrold kan worden.

De krant kijk ik zo gemakkelijker door en hoef niet elke bladzijde door te tikken.
Ik heb nog allerlei pdf bewerkingsprogramma's geprobeerd maar nog niet de ultieme gevonden. Pdf hd (€1,59) vind ik te weinig extra's hebben en Goodreader (€2,39) te rommelig.

USB Disk (gratis) heb ik er op gezet om alle documenten gemakkelijk van de ene applicatie in de andere te kunnen openen.

Via iTunes zet ik alle documenten in Usb Disk, daarna open ik deze app en dan kan ik kiezen waarmee ik het document wil lezen. Tot nu toe is dat meestal iBooks maar omdat ik blijf experimenteren wil ik het ook wel eens ergens anders in openen.

Sociaal lezen
Dat kan dus ook: sociaal lezen.

Om onder andere Twitter Flickr en Facebook in een mooie vorm te bekijken is Flipboard (gratis) een onontbeerlijke app. Niet voor niets door Time uitgeroepen tot de beste uitvinding van 2010. Ik begin de dag altijd even door op mijn flipboard te kijken.

Ik gebruik voor mijn mail niet de standaard mail app maar, omdat ik toch alleen gmail gebruik, de Google Mobile App (gratis).

Deze app is overzichtelijker dan de andere standaardapp. Deze app geeft toegang tot meerdere google sites zoals GoogleDocs, Maps en Nieuws. Voor het gewone googelen is nu ook de mogelijkheid om met je eigen stem te zoeken. Je kan praten tegen de iPad en hij gaat zoeken. 'Likigiki' snapte die niet, maar 'Rijksmuseum Amsterdam' en 'Harry Mulisch' deed die goed!

Als feedreader heb ik verschillende apps gebruikt. Omdat ik via GoogleReader op ongeveer 500 sites geabonneerd ben, vraagt dat wel het een en ander van de reader. Bij minder dan 50 feeds kan Flipboard het goed aan, daarna wordt het wat traag. Nu heb ik FeeddlerPro (€3,99) aangeschaft om aan mijn leeshonger te voldoen. Deze is snel, handig en kan links emailen, twitteren, naar ReadItLater zenden, enzovoort. Voor mij zeker de koop waard.

Voor de leuk
Discover (gratis) laat Wikipedia als een mooi boek lezen.
De Eureka (€0,79) laat zien wat een iPad magazine kan zijn; mooi vormgegeven content in alle soorten en maten.

Wired (gratis) is ook een blad waarbij de makers zich goed uitleven in het nieuwe medium.

Viva (gratis) is wat mij betreft de eerste Nederlandse app die het kan evenaren. Het is gratis, dus proberen kan geen kwaad.

Alice Lite (gratis) laat zien hoe boeken gaan veranderen. Deze kun je gerust aan je kinderen voorlezen, ze hebben genoeg te doen met voorwerpen die alle kanten op kunnen worden bewogen.
Wikihood (gratis) zoekt Wikipedia-artikelen bij je opgegeven locatie. Dus, als je op vakantie bent, laat je Wikihood zoeken naar interessante locaties in de buurt. Het is snel en mooi vormgegeven.

Wikihood

Tenslotte nog de Nu.nl (gratis) app. Een van de bekendste apps. Wat ik heel handig vind is de link naar de tvgids bovenaan het scherm. Voor anderen is de file-link daarnaast handig.

Ik heb meer apps zoals jullie waarschijnlijk kunnen bedenken. Er komt in de komende tijd wel weer een update. Als jullie me laten weten welke app je handig vindt.

Hoogvliegen met (on)zinnig onderzoek

2010-12-30T23:25:00.003+01:00

Astma en de achtbaan heeft weinig met elkaar te maken, zo lijkt het. Maar het blijkt dat astmasymptomen, door een ritje in de achtbaan, verzacht worden.
Dit onderzoek heeft in oktober de IG Nobelprijs gewonnen. Het is de prijs voor hilarisch, maar serieus onderzoek; alle rapporten zijn wetenschappelijk verantwoord.

Degene die het volgend fenomeen wil onderzoeken dingt ongetwijfeld mee naar de hoofdprijs.

Het gerenommeerde BMJ (British Medical Journal) doet af en toe ook eens gek.
Elk jaar, rond kerst, publiceert het een onconventioneel onderzoek. Dit keer hebben ze het verschil in parkeergedrag van medici onderzocht: The barrier method as a new tool to assist in career selection: covert observational study. (Open access). Met de ongelofelijke conclusie dat parkeergedrag bepalend is voor de carrièrekeuze van medice. Parkeer je snel, heb je op tijd je parkeerkaart bij de hand, dan zul je als chirurg het goed doen zo niet, kun je beter radioloog worden.

Surgical consultants were fastest, followed by consultant anaesthetists and consultant radiologists, with physicians slowest. Sex was not an influencing factor.

Het onderzoek ziet er heel serieus uit. [A stopwatch (Casio Computer; Tokyo, Japan) was used to record the time taken (in seconds) to approach and negotiate the barrier, park the vehicle, get out of the vehicle, and walk to a designated point.]
En gelardeerd met mooie plaatjes.

Of het waar is? Waarom niet?

Wat ik vooral aantrekkelijk vind aan dit artikel is dat het allemaal zo logisch lijkt. Waarom zou je parkeergedrag niet onderzoeken? Is het niet logisch dat chirurgen snel moeten beslissen. Immers, aan de operatietafel moet er bij een onverwachte complicatie niet uitgebreid gedelibereerd worden. Radiologen hebben, naar mijn bescheiden mening, meer beslissingstijd en moeten heel nauwkeurig opsporingswerk doen. Met zo'n persoonlijkheid neem je even de tijd om een goede parkeerplek te zoeken.

Eigenlijk zou er geen sllicitatiegesprek nodig zijn om te weten of iemand geschikt is voor de baan.
Dat zou voor mij trouwens dramatisch aflopen, mijn rijcapaciteiten en parkeergedrag is zeer onder de maat. Ik denk dat ik de vuile bedden zou mogen afhalen, en alleen onder strenge supervisie.

In december 2003 publiceerde het BMJ een literatuuronderzoek naar het preventieve karakter van parachutes om verwondingen te voorkomen. De conclusie was dat dit, tot hun spijt, nooit onderzocht was. Er waren wel genoeg mensen die via een parachute zonder verwondingen op de grond geland waren, maar er was geen controlegroep gevormd van mensen die het zonder parachute hadden geprobeerd.

The widespread use of the parachute may just be another example of doctors’ obsession with disease prevention and their misplaced belief in unproved technology to provide effective protection against occasional adverse events.

Met andere woorden: medici kunnen te voorzichtig zijn en voor niets parachutes aanraden aan onwetende hoogvliegers.

BMJ is niet bang voor zelfspot.

En misschien moeten wij volgend jaar wat meer gaan hoogvliegen.

(Met dank aan Agnita voor de artikelen)

Juf Liek leert kleuren met de iPad

2010-12-04T23:19:00.000+01:00

Ik werk met kinderen met een ontwikkelingsachterstand. Kennis komt niet vanzelf aanwaaien bij deze kinderen. Leren praten en de taal begrijpen kost ze extra moeite. Wat vooral moeilijk voor ze is, zijn abstracte begrippen zoals kleuren.
De zin: "Wat voor kleur is dat?" of " Deze auto is rood" geeft al zoveel informatie dat het te moeilijk is om het te begrijpen.

Wat ik vaak doe is dan bijvoorbeeld voor een week 1 kleur als thema nemen. Ik benoem alleen alles wat rood is. Ik laat ze naar rode voorwerpen zoeken, ik sorteer rode voorwerpen uit een bak, enzovoorts.

Ik zet nu ook de iPad in als aantrekkelijk hulpmiddel.

Color Splash is een applicatie die foto's kleur geeft door juist bepaalde delen zwart-wit te maken. Het programma opent de foto en maakt alles zwart-wit. Als je er met je vinger overheen gaat dan komen de originele kleuren terug.

Kijk maar naar de foto met de appel, omdat de rest er omheen z/w is, komt de appel goed naar voren.

Wat ik heb gedaan is enkele foto's van te voren preparen waardoor alleen de rode vlakken overblijven. Ik laat de kinderen daarna de kleur rood vinden, door ze over het oppervlak te laten wrijven. Als ze vaak genoeg horen dat ze zo rood vinden verbinden ze hopelijk de kleur met het woord rood.

Ik heb het uitgeprobeerd met ze en ze waren sowieso heel geïnteresseerd in de iPad. Ze snapten snel wat ze moesten doen; het is ook erg intuïtief.

Originele foto

geprepareerde foto

Dit zien de kinderen eerst

Daarna 'vinden' ze vanzelf de rode kleur

Het enige probleem wat ik niet gelijk kon oplossen was dat de kinderen vaak met de muis van hun hand ook op het oppervlak gingen wrijven waardoor de foto ging schuiven. Lastig. Ik geloof niet dat ik dat commando kan uitzetten.

De reden waarom ik de normale spelletjes niet geschikt voor deze doelgroep vind is dat het vaak veel te hoog gegrepen is. Er zijn telspelletjes die veel te snel gaan, in het engels zijn en waarbij veel te veel te zien is, waardoor de kinderen met een achterstand het overzicht kwijt raken. Of er zijn kleurenspelletjes waarbij er teveel kleuren worden gepresenteerd.

Met behulp van Color Splash heb ik dat zelf helemaal in de hand. Ik kan heel gedoseerd nieuwe kleuren toevoegen.

En na het kleuren zoeken mogen ze sowieso hun eigen foto's gaan kleuren via Color Splash.
Succes verzekerd.

Intuïtief enquêtes invullen via internet

2010-11-16T20:34:00.000+01:00

Hoe lang bestaat internet al, hoe lang zijn we al bezig om ICT in ons dagelijks bestaan te voegen? En waarom enquêteren we nog op zo'n primitieve manier?

Alsof we nog in het papieren tijdperk leven. Het is, geef ik toe, een stokpaardje van me, zie hier.

Vandaag zag ik eindelijk weer eens een voorzichtig begin met het nieuwe enquêteren; 'schuif je antwoord'.

Stichting Homosport heeft een schuifsysteem aan hun enquete2010 gekoppeld. Dit is wat mij betreft een stuk intuitiever antwoorden dan het invullen van: 'helemaal niet, een beetje, mee eens, helemaal mee eens'. En natuurlijk komt het uiteindelijk op hetzelfde neer, maar toch.

En het kan nog een stuk beter, zie hier.

Alles begrijpen door: Everything explained through flowcharts

2010-11-07T19:18:00.003+01:00

Grafieken, kaarten, visualisaties, ik ben er dol op. Nu heeft de stand up comedian en designer Doogie Horner het book over flowcharts uitgebracht: Everything explained through flowcharts.
Horner gaat net zoals Mulisch het grote gebaar niet uit de weg.

In dit boek legt hij uit hoe Heavy Metal bands aan hun namen komen, of wat niet-gelovigen onder ons na de dood kunnen verwachten. Zijn kaart om discussies te winnen is wel heel uitgebreid maar blijkbaar nodig. Ik vind de Future Key erg grappig. De politiek verandert daarin van revolutie tot dans-revolutie en van democratie naar een supercomputer-dictatuur. Dit moet toch te voorkomen zijn.
We hebben ook nog wat te doen voor onze voorouders. Gelukkig maakt hij ons duidelijk hoe we een 19 eeuwse bewoner kunnen uitleggen wat internet is.

Afterlife

The argument page

Future Key

Als je zelf een flowchart wil maken is dit een goed hulpmiddel: flowchartkiezer-kaart

Wilders invoegen in tagcloud

2010-10-02T20:46:00.012+02:00

In het vakblog zag ik dat Raymond een nieuwe tagcloudgenerator heeft gevonden. Hij heeft daarmee het regeerakkoord in een tagcloud gezet. Het leuke van deze generator is dat er eigen vormen kunnen worden ingevoegd. Ik heb wat zitten spelen met andere beelden als achtergrond voor de regeerakkoordcloud.
Geert Wilders als decorstuk ligt dan het meest voor de hand natuurlijk.
En dit is dan het resultaat:

Een tagcloudgenerator geeft, via de afmeting van de getoonde woorden, het aantal woorden van een tekstbestand weer. Ik heb voor de hierboven getoonde cloud, het concept regeerakkoord ingevoegd. En de woorden Nederland, kabinet, beleid zijn groter dan andere, en worden dus vaker in dit akkoord gebruikt.

Wordle is de bekenste tagcloudgenerator maar ik heb er in de loop van de tijd wat meer verzameld. Zie mijn deliciouspagina. Ik zal het aanvullen mocht er weer wat nieuws komen.
De generator voor deze cloud is: tagxedo.com

Eerder post over tagcloud.

Een boek is een boek is een..

2010-09-18T15:27:00.001+02:00

Gisteren heb ik dan de knoop doorgehakt; ik heb een iPad gekocht. Nu ben ik wat nieuwe media-apparaten toch echt klaar. Ik heb een een laptop, Android-telefoon, E-reader (Bebook) en nu ook de iPad.

De iPad heb ik voornamelijk genomen zodat ik op een gemakkelijke manier alle feeds en dus blogs kan lezen. Tot nu toe deed ik dit via de laptop. Maar na een paar uurtjes op die manier lezen kreeg ik toch altijd last van allerlei pijntjes in mijn rug en nek. Ik wil blogs kunnen lezen alsof ik een boek vasthoud. Of dit een goede reden is weet ik ook niet, maar de een houd van auto's en ik van gadgets. Over een tijdje zal ik gaan schrijven of het nieuwe lezen me bevalt.

Maar tot nu toe ben ik erg tevreden. Het ziet er allemaal prachtig uit, het laden van de pagina's gaat snel en de navigatie is simpel. Ik moet er alleen rekening mee houden dat het toch geen computer is. Ik mis nu al af en toe de rechtermuisknop om content te kopiëren of te bewerken. Ik heb dit stuk dan ook niet geschreven op de iPad maar op de ouderwetse laptop.

Omdat ik voorzie dat het papieren boek langzamerhand uitgestorven raakt nog snel even uitleg over wat we gaan missen.

Hoe open je een nieuw boek

via: LISNews

Hanneke Groenteman heeft deze gevonden:

De gouwe ouwe is voor mij nog steeds:

En op de laatste monnikversie is weer een terugvertaalversie gemaakt:

Dit laatste filmpje blijkt helemaal niet te werken, typische geekhumor?
Misschien is het over tweehonderd jaar hilarisch. (Ha, ha de titel in een worddoc typen.)

QR Code, Gettag Code, streepjescode

2010-09-02T21:49:00.000+02:00

Met de streepjescode op allerlei producten is iedereen onderhand bekend. De supermarkt werkt hier goed aan mee.
De volgende generatie codes die door scanners gelezen kan worden is de QR-code. De QR-code is een vierkant blokje waarin een patroon van gestapeld blokjes is.

Het heeft meer mogelijkheden dan de bekende barcode, omdat het niet alleen van horizontaal informatie bevat maar ook verticaal. Het kan daardoor meer data bevatten en is beter tegen schade bestand.
De QR-code kan gemakkelijk door een smartphone worden uitgelezen. Zorg er wel voor dat je een barcode app hebt gedownload. Als je dan de telefoon op de code richt zal even later de achterliggende informatie te voorschijn komen. Meestal is dat een website, maar soms ook een e-mailadres of een Geolocatie.
Ik gebruik op mijn Android de Barcode scanner. Deze doet zijn werk snel en goed. De Zxing barcode scanner vond ik te langzaam. Terwijl zij toch de oorspronkelijke makers waren van dit soort codes.

Tot mijn verrassing kwam ik weer een andere scannercode tegen die er een stuk vrolijker uitzag; gettag code, ontworpen door Microsoft.
Het werkt op dezelfde manier; scannen en lezen via de smartphone.
Het nadeel is dat er weer een andere app geïnstalleerd moet worden om de code te lezen. Voor zover ik kan zien, kan alleen via de Microsoft-tag-site een code worden aangemaakt. Via de Microsoftsite kun je zien hoeveel mensen je code hebben gescand, altijd leuk.

Ik heb twee codes gemaakt om het te illustreren.
Deze codes verwijzen naar de toernooipagina van mijn volleybalvereniging. (Dus, als je kan volleyen ...)

Gettag code

QR-code

Al schrijvend aan dit blog kom ik steeds meer soorten scannercodes tegen. Hier is een verzameling te vinden.
De vraag is of het handig is om al deze soorten naast elkaar te hebben.
Blijkbaar is de techniek nog niet uitgewerkt.

Nog een mooi aantal voorbeelden van QR-codes in de onderstaande presentatie:

Mobile Networks & QRcodes

View more presentations from Bonnie Roalsen.

Verder lezen:
Informatieprofessional 7/8: QR-codes maken entree in de bibliotheek

Zelf een codes maken:
Barcode:
Barcodesinc
QRcode:
Zxing generator
QR-code.nu
Gettagcode:
Tag.Microsoft
Verschillende codes:
Keremerkan.net

Hoezo eigen risico?

2010-08-27T17:06:00.000+02:00

Ik kreeg laatst van mijn zorgverzekering een brief dat vanwege het verplicht eigen risico medische kosten werden teruggevorderd. Ik had deze medische kosten gemaakt vanwege een simpel virusje. Hoe simpel het virusje ook was, het moest wel met een pilletje bestreden worden.
Ik heb dit virusje waarschijnlijk opgelopen door gewoon te ademen.

Dit blogstukje gaat er niet over dat ik problemen heb met het betalen van deze ziektekosten.
Waarschijnlijk zouden de kosten alleen maar hoger worden als dit soort maatregelen niet genomen zouden worden.

Maar ik heb moeite met de term 'eigen risico'. Dit suggereert dat ik bewust tegen het virus ben aangelopen, of bewust het risico heb genomen om me in de buurt van het virus te bewegen. En dat ik vervolgens bewust ben gaan ademen op het moment dat het vreemde lichaam zich in mijn buurt bevond en het daarna niet uit mijn lichaam heb gewerkt. Eigen schuld dus.

Het lijkt alsof iemand me met een pan op mijn hoofd slaat en zegt dat ik maar niet in de buurt van de pan had moeten staan. De term 'verplicht eigen risico' maakt het alleen maar erger. Ik kan niet eens invloed uitoefenen op het risicobedrag wat ik als drempel wil hebben.

De term "eigen risico" suggereert dus dat de verzekerde bewust een handeling verricht zodat hij of zij medische zorg verkrijgt. Terwijl het daar niet om gaat.
Het gaat de wetgever er niet om of de verzekerde al dan niet bewust risico's neemt. In dat geval zouden er wel criteria aan verbonden zijn om het risico te definiëren. De uitkering van de bedragen zou dan ook niet stoppen bij een bepaalde financiële drempel.
Nu is het zo dat na een bepaald bedrag het namelijk niet meer uitmaakt hoeveel zorg men nodig heeft en dus welk risico men neemt; de verzekering betaalt dan hoe dan ook.
De verzekeraar wil een drempel opwerpen voor de verzekerden voordat zij gebruik maken van de zorgverzekering.

Daarom pleit ik voor een andere term.
Wat dacht je van: zorgdrempel?
Andere suggesties zijn welkom.

verder lezen:
Duidelijke taal graag
schrijfmaargewoon
klinkende taal

Swypen, sliden of toch toetsen

2010-08-22T22:50:00.002+02:00

GSM en mensenhanden zijn niet goed op elkaar afgestemd. De telefoons zijn te klein, onze vingers te groot, en onze hersenen te ongeduldig.

Ik was al heel trots dat ik in het begin van het mobiele tijdperk de t9 onder de knie had. En het was gemakkelijk met één hand te bedienen.

Maar sinds ik een htc-legend met touchscreen heb, moet ik weer opnieuw beginnen. Ik vertyp me vaak. Maar gelukkig heb ik het touchscreen via 'touch ijken' op mijn manier van aanraken kunnen instellen . Dat helpt, maar het typen gaat toch nog niet zo snel als ik wil.

Touchscreen htc Legend

Omdat ik niet tevreden ben, ben ik begonnen met Sliden. De toetsen zijn groter en hebben meer invoermogelijkheden. De bedoeling is niet dat je op de toets drukt als je letters wilt invoeren, maar de letter veegt. Als je drukt, krijg je het cijfer wat er onder staat.

Filmpje

Sliden

Het sliden is een mooi alternatief voor het intoetsen op een touchscreen. Maar ook deze methode kost wat oefening. In het begin had ik vaak de cijfers te pakken in plaats van de letters. Gelukkig is de slide invoer te managen via het commando 'Slide Shreshold'.

De Slide App is via Market te verkrijgen.

Toch zou het mooi zijn als er nog een gemakkelijkere manier zou komen. Bijvoorbeeld, koppel je telefoon aan je toetsenbord.

GSM gekoppeld aan toetsenbord

Ik gebruik hiervoor RemoteSMS. Mijn telefoon wordt via een app aan mijn laptop gekoppeld. In de adresbalk moet ik een aangeven code invoeren en dan komt de onderstaande site tevoorschijn. Daarna is het sturen van een sms, typen op het toetsenbord. Zelfs mijn adresboek is gekoppeld aan de site, dus niet meer opnieuw allerlei gegevens invoeren.

(Ja, denk aan de veiligheid, doe dit alléén @thuis)

RemoteSMS

Het duurde even voordat de app op gang kwam, hij heeft een dag kuren gehad, daarna ging het gesmeerd.

Toch kan ik niet wachten totdat Android me laat Swypen. Swypen is het betere vegen op het toetsenbord. Als ik het goed begrijp druk je de letters niet, maar veeg je hele woorden bij elkaar in plaats van letters.

Marie-Claire van den Berg van Radio Online was er erg enthousiast hierover.

En nu wil ik het ook.

Als dit het niet wordt kan ik altijd nog overgaan op dit.

Waarom de e-reader voor de rugzak is gemaakt.

2010-08-14T18:01:00.012+02:00

De (northernmost) e-reader naast het kippetje.

Ik heb laatst de iPad voor het eerst gezien. Wat een mooi apparaat, prachtig beeld, precies het juiste formaat en lekker dun. Maar, niet geschikt voor een rugzak vakantie, jammer.
En dat is nu precies de reden waarom ik zo blij ben met mijn E-reader.

Voor mijn wandelvakantie rond Tromsø, het meest noordelijk gelegen stadje in Noorwegen, had ik mijn e-reader meegenomen. Drie boeken, die ik via de bibliotheek had gedownload, de Milleniumreeks en de NRC van de afgelopen maand zaten er in. Dus met drie ons had ik een aardige bibliotheek in mijn rugzak.
Ik denk dat ik dit apparaat gemiddeld 2,5 uur per dag heb gebruikt zo'n 14 dagen lang. En dan heb ik de wachttijd op het vliegveld er niet bijgeteld. Dat bij elkaar opgeteld kom ik toch aan een hele werkweek.

Al die tijd was het niet nodig om mijn BeBook op te laden.
Zie dat de iPad maar eens doen.

Met 24 uur licht had ik veel kans om te lezen.

Deze foto is om 0:00 uur gemaakt.

Life in a Day, maakt geschiedenis, maar het kan beter.

2010-07-08T21:12:00.003+02:00

Wat is nu interessant voor toekomstige generaties? De foto's van alle bijzondere gebeurtenissen zoals trouwerijen, feesten of voetbalhoogtepunten? Ik denk dat ons nageslacht vooral in het gewone leven is geïnteresseerd.
Wat deden we bijvoorbeeld aanstaande 24 juli?

YouTube heeft hiervoor het 'Life in a Day'-kanaal geopend waarop iedereen zijn eigen gefilmde leven van zaterdag 24 juli kan oploaden. Volgens de organisatoren mag de film 'zo bijzonder en alledaags zijn als je zelf wilt'. Ik stem dan voor alledaagsheid, laat gewoon zien wat je doet.
Laat zien dat je moet afwassen, televisie kijkt, moet wachten op de bus, iets moet opzoeken, of in de supermarkt rondloopt. Over honderd jaar willen we dit zien.
Wat jammer is, is dat de meest verrassende en boeiende video's worden samengevoegd tot een documentaire.
Saaie filmpjes komen zo niet door de ballotage en zullen minder snel gemaakt worden. De geschiedenis wordt op voorhand al vervalst ben ik bang.

Ik stel voor dat de volgende keer we op één bepaald uur, zonder onderbreking moeten filmen, het liefst op een doordeweekse dag. Onze nazaten zullen er van smullen, dat beloof ik je.

Twitter en Google: verschillende vraagbaken voor verschillende vragen

2010-06-13T19:50:00.005+02:00

Afgelopen vrijdag blogde Erwin Blom al het collectieve brein: Twitter. Waarom sommige vragen wel bij Twitter en niet bij Google beantwoord worden.
Twitter, alle mensen die er achter zitten, is veel beter in het snappen van de vragen. Als ik ' schilderij vrouw vage glimlach' google dan komt er niets uit. Maar twitter ik het dan weet ik zeker dat binnen de kortste keren Mona Lisa wordt genoemd.

Zo had ik ook een vraag over het onderstaande plaatje.

Waarom staan deze paaltjes in het Naardermeer op spiralen twitterde ik. Het lukte me niet om deze vraag te googelen.

De beheerder van het Naardermeer kwam binnen een dag met het verlossende antwoord.

Hoe gaat dit in zijn werk?
Via drie bronnen ben ik geholpen.
1. Gradus Lemmen, de Naardermeerbeheerder, heeft waarschijnlijk zijn twitterzoekmachine permanent op 'Naardermeer' staan en zag mijn vraag langskomen en reageerde gelijk.
2. Ik kreeg ook via de hashtag #durftevragen antwoord. Een hashtag is een code die aan een twitterbericht wordt toegevoegd zodat het eenvoudig gecategoriseerd en later gevonden kan worden. Via #durftevragen worden vragen gemakkelijker opgepikt door een grotere groep mensen. Er zijn mensen die graag anderen helpen en zoeken de vragen op, zie. Via deze bron heb ik ook een antwoord gekregen.
3. Mijn eigen twitternetwerk, dus degenen die mijn twitterberichten volgen, zijn ook bezig geweest. Dymphie heeft bijvoorbeeld mijn vraag doorgegeven aan haar twitternetwerk.

Na een tijdje vroeg Dymphie of ik al antwoord had gekregen. Dit had ik dus even moeten retweeten, lees melden. Ik was er zo maar vanuit gegaan dat de berichten aan mij door iedereen opgepikt werden.

De twitter-etiquette moet ik dus nog aanleren.
Zijn er nog meer regels en is dit misschien ook weer een vraag voor twitter?

emotieborden

2010-05-12T20:47:00.009+02:00

Ik fiets elke dag hetzelfde tochtje en ik kom altijd dit bordje tegen.

Er staat op: 'hier svp geen fietsen' en daar onder: 'reling is voor ouderen'.

Ik vind dat vrij aandoenlijk. Ik stel me dan voor dat voordat het bord hier hing de ouderen zich om de fietsen heen moesten worstelen en dat het eigenlijk onmogelijk was. Maar ik vind het ook logisch dat er fietsen aan dit rek werden vastgemaakt, het is er praktisch voor gemaakt in Amsterdamse begrippen.
En daarom vind ik het nog mooier dat ik nog nooit een fiets aan dit rek heb gezien. Het werkt dus op het gemoed van meer mensen.

Dit is precies wat Dan Pink van Wired Magazine beschrijft in zijn presentatie over emotionally intelligent signs. De eerste 2 minuten zijn saai maar daarna wordt het interessant.

Wat Dan Pink goed aangeeft is wil men het publiek bespelen men verschillende hulpmiddelen kan gebruiken. Humor wordt vaak gebruikt.

Maar Pink brengt ook het woord compassie in. Heb begrip voor het publiek en reageer daar op.
De slide hieronder vind ik een goed voorbeeld.

Dit bord was neergezet in de buurt van een lange rij en dit was precies wat de wachtenden nodig hadden.

Het probleem is dat het niet altijd makkelijk is om een goede emotioneel intelligente tekst te bedenken. Op mijn werk is het onderstaande papiertje op het kopieerapparaat geplakt. Ongetwijfeld werd er vaak op het knopje gedrukt waarnaar verwezen wordt. Maar ik ben eigenlijk vooral geïntrigeerd door dit briefje. Wat zou er gebeuren als ik er op druk? Ontploft de boel, komt er iets uit, worden mijn papieren opgeslokt?
Weet iemand hier wel een emotionally intelligent sign van te maken?
En wie weet wat er gebeurt als ik op het knopje druk? Of moet ik het dan toch zelf gaan uitproberen?

De boodschap en de boodschapper

2010-04-30T16:49:00.001+02:00

Oh ja, hoe zet het ook alweer? Het gaat niet om de boodschapper maar om de boodschap.
In dit filmpje is dat mooi verbeeld.

Wanneer worden emailnamen volwassen?

2010-04-24T17:49:00.004+02:00

Laatst kreeg ik een mailtje van een vrouw via het mailadres van haar man. Ik kende deze man niet, dus was het mailtje op het eerste gezicht erg verwarrend voor mij en had ik het bijna weggegooid.

In het begin van het internettijdperk was het gebruiken van elkaars mailadres gangbaarder omdat niet iedereen een provider had. Later werden meer huishoudens aangesloten en konden een beperkt aantal emailadressen aangemaakt worden. Dat zorgde voor ingewikkelde samengestelde emailadressen; k.c.t.v@hetnet.nl (de eerste letter van alle gezinsleden) of hansmary@syno.nl (altijd de man eerst).

Bizarro

Maar het pastte wel bij het beeld dat de analoge gemeenschap nog had van mailen: er is één post(bus)ingang voor één gezin. Dat iedereen elkaars mail kon lezen was vanzelfsprekend.

Toen Yahoo, Hotmail en Gmail kwamen hoefden er geen mailadressen gedeeld worden maar was het moeilijker om je voornaam te gebruiken. Zo waren er altijd al een aantal Laura's voorgegaan en moest jij het doen met: laura38@hotmail.com (wat overigens snel in de spamfilter verdween).

Maar nu kunnen we toch een onbeperkt aantal adressen maken, wordt het dan geen tijd om die ouderwetse onduidelijke mailadressen op te doeken. Mijn spamfilter hoeft dan ook niet extra getraind te worden.

De bovenstaande emailnamen zijn door mij verzonnen maar zijn wel op de werkelijkheid gebaseerd.

Kabouter Wesley vraagt raad aan de bibliotheek

2010-04-06T21:20:00.000+02:00

Via Informatieprofessional

Woordjes leren

2010-04-02T12:44:00.002+02:00

Het is nog wat vroeg om aan vakantie te denken maar het kan nooit vroeg genoeg zijn om je talenkennis wat op te vijzelen.
Toen ik nog op de middelbare school was het heel erg hip als een docent Engels of Duits met popliedjes aankwam en de tekst liet vertalen door ons. Voor mij was dat althans erg inspirerend om op die manier de saaie woordjes te leren.
YouTube heeft hiervoor een online lyricstrainer: LyricsTrainer

De bedoeling is dat van de liedjes die je hoort de ontbrekende stukjes onderaan het filmpje worden ingetypt.
Maar het valt nog niet mee om dat snel en netjes te doen. Voor een groot gedeelte vind ik het vooral een gezellige typecursus, ook niet slecht trouwens.

DemoGirl heeft een eenvoudig programma'tje gevonden om woordjes te leren. In het onderstaande filmpje legt ze het uit.

Ten slotte Lingro. Ik gebruik dit al enkele jaren met veel plezier.

Lingro heeft een originele manier van het woordjes leren.

Je neemt bijvoorbeeld een voor jou interessante website met ingewikkelde Engels termen. De url van deze site zet je in Lingro. Via Lingro bekijk je de site en kan dan de ingewikkelde termen aanklikken en vervolgens vragen naar een vertaling. De woorden die je hebt aangeklikt worden in je eigen database bewaard. En uit de database kun je vervolgens weer gaan leren. Ik vind het erg bruikbaar, want vooral het terugkijken op de woorden die ik niet wist is voor mij heel handig gebleken.

Er zijn talloze handige leerhulpjes te vinden. Ook Headmagnet iseen mooie. Kijk er eens naar.

Slow reading met de E-reader

2010-03-29T21:11:00.005+02:00

Twee jaar geleden heb ik in dit blog geopperd dat ik lezer af was. Ik was op zoek naar de Sonja Bakker voor internet en mij zo aan het lezen te krijgen.
Ik geloof dat ik dat in de e-reader heb gevonden.

Sinds kort heb ik een e-reader. Ik was er al een lange tijd naar op zoek en het is de BeBook Neo geworden.
Een e-reader is een digitaal, draagbaar leesapparaat. Het voordeel is dat je in één apparaat een heleboel boeken kunt opslaan. Tijdens vakanties hoef je niet meer te denken aan het gewicht van de boeken maar kun je er veel in digitale vorm meenemen. De tekst is, omdat het via e-inkt wordt vertoond, erg prettig leesbaar.

Ik ga in deze post niet uitgebreid in op allerlei technische hoogstandjes, maar ik ga vooral de beleving beschrijven. (ai, beleving, wat een woord)

Inhoudsopgave bij de e-reader

Sinds twee weken lees ik dus de NRC op deze reader en ik heb enkele boeken gedownload waaronder het eerste deel van de Stieg Larsson trilogie.

Ondanks dat het apparaat in gadget-land nu top of the bill is vind ik het juist een back-to-the-basic apparaat. Het navigeren gaat weliswaar gemakkelijk, via mapjes, en doet zo denken aan de verkenner op mijn laptop, met de stylus zijn er weliswaar verschillende menu's te bereiken en teksten te markeren en het doorzoeken van teksten is gemakkelijk. Zo zijn er nog enkele handige extra's die je niet of nauwelijks met een fysiek boek kan doen.

Maar de content wordt in niet-opgesmukt zwart-wit vertoond. Er zijn geen schreeuwerige reclames (in de digitale krant bijvoorbeeld) of verschillende lettertypes, opmaak en andere mooimakerij die het echte lezen verstoren.
Nee, bij de e-reader gaat het alleen om de tekst. Deze kan alleen op zijn eigen merites beoordeeld worden omdat de lezer niet afgeleid wordt door kaft, opmaak, kleuren of de dikte van het boek.
Ik vind dat aan een kant heel prettig en merk dat ik me beter kan concentreren op wat ik lees. Tegelijkertijd mis ik het fysieke aspect; ik mis het gevoel van dikte van het boek, ik mis het heel snel heen en weer bladeren in een boek. Bij het lezen van de e-krant mis ik het snelle scannen van de pagina's, het verticaal lezen. Het scannen gebeurt nu door de inhoudsopgave door te kijken, maar dat kost enkele handelingen en doe ik dus niet vaak. Wat ik trouwens niet mis is de geur van boeken, waarom heeft iedereen het daar over in dit verband?

De leeservaring is door de bovenstaande grenzen van de e-reader veranderd van het snel, vluchtig bekijken van berichten, in het langzame, bedachtzame slow-reading. Ik merk dat ik gedwongen wordt zorgvuldiger te lezen en dat vind ik prettig. Ik merk dat ik nu gemakkelijk een hele avond aan het lezen ben in hetzelfde boek of zo een aantal kranten doorlees.

Als ik meer dan tekst wil dan ga ik de fysieke middelen gebruiken, in papiervorm dus, maar zolang ik alleen geïnteresseerd ben ik de tekst is de e-reader mijn concentratie-hulpmiddel.

Via wifi is ook dit blog, in z/w te bekijken

Voor de (ook) noodzakelijke beeldinspiratie kijk naar de laatste Verbeeldingskr8 van Marina

Visualisatie sociaal netwerk van de Verlichting

2010-01-22T10:46:00.007+01:00

Het woord 'sociale netwerken' is populair geworden sinds Facebook en Hyves. Het ziet er vaak erg goed uit als het gevisualiseerd wordt zoals deze twitterapplicatie.

De Stanford University heeft een eigentijdse visualisatie gemaakt van de netwerken in de tijd van de Verlichting. Ze doen dit door de correspondentie te combineren met plaats en tijd. En dan krijg je dit:

Zelf bekijken: http://toolingup.stanford.edu/rplviz/

Achtergrondinformatie hier

xkcd maakt overal visualisaties van:

via: http://twitter.com/archiveshub

Eenvoudige online ideeenwand

2010-01-10T13:20:00.008+01:00

Met wallwisher is het heel eenvoudig ideeën te verzamelen. Alleen de maker registreert zich en anderen hoeven alleen te klikken en de wand te vullen. Er is weinig poespas bij. De kleuren van de wand kunnen wat aangepast worden, er is ruimte voor een klein fotootje en er kunnen links aangehangen worden. Wat betreft de privacy zijn er maar twee opties: alleen voor de maker bereikbaar of voor iedereen bereikbaar.

Het is vooral een praktische toepassing om snel ideeën te verzamelen.

Jullie kunnen het hierboven zelf even uitproberen,

of via de onderstaande link:

http://wallwisher.com/wall/glurenophetweg

Voor wat uitgebreidere ideeenverzamelingen zijn de echte mindmappingtoepassingen geschikt. Het voordeel is dat er met kleuren, vormen en pijlen gewerkt kan worden, zodat de ideeën gekaderd worden. Het nadeel is dat iedereen geregistreerd moet worden, waar steeds meer afkeer voor is, merk ik.

http://delicious.com/lschoeren/mindmap

'Tonneel van Nederlandse Lusthooven' nieuwste aanwinst British Library

2009-12-27T13:39:00.010+01:00

De online gallery van de British Library geeft via virtual books een prachtige inkijk in hun collectie. De nieuwste aanwinst is 'Tonneel van de Nederlandse Lusthoven' (by malkanderen verzameld in den jaare 1718) over de paleizen van Willem III, koning van Engeland en stadhouder van de Republiek.

Via virtual books kan door het boek gebladerd worden, ingezoomd en extra informatie opgevraagd worden. En de kwaliteit is prachtig.

Een virtuele middag in de British Library doorbrengen is geen straf. Kijk ook eens naar de prachtige miniaturen van Vlaamse middeleeuws schilders.

De boeken kunnen alleen via een plug-in gelezen worden.

gevonden via forum.archieven.org

ontvrienden en romantiek

2009-12-19T20:39:00.007+01:00

Dat zowel het sociale woord twitteren als het niet-sociale woord ontvrienden, woorden van het jaar 2009 zijn geworden, mag opmerkelijk heten. Want wat willen we nu: zonder vrienden kletsen op internet?

Maar Zefrank weet zowaar aan het ontvrienden toch een sociale en zelfs romantische betekenis te geven

Let's join a social network, built just for two.

Maybe you could invite me and I could invite you.

We could lie about our ages.

Zefranks website staat vol met spelletjes, grafische grappen en digetale kado'tjes.

De klankmemory zou in mijn vorige post niet misstaan en is loeimoeilijk.

Help verdwenen geluiden bewaren

2009-11-27T13:03:00.018+01:00

Ik werk met kinderen en we maken gebruik geluidenlotto om kinderen auditief te stimuleren. Kinderen krijgen een geluid te horen en verschillende plaatjes te zien die daaraan gekoppeld moeten worden. Bijvoorbeeld: ik laat het geluid van een auto horen en de kinderen moeten de foto van de auto uit een aantal plaatjes halen. Maar er zijn een aantal klanken in dit spel dat voor deze generatie ondoenlijk is om te raden; een ouderwetse telefoon die rinkelt, een fluitketel die fluit en een wekker die afgaat. Een paar decennia hoorden we dit nog dagelijks, en nu niet meer.

De BBC wil deze geluiden niet zomaar laten verdwijnen en vraagt hulp aan het publiek om verdwenen geluiden op te sturen. Ze heeft daarvoor de website: Saveoursounds geopend. De Nederlandse bijdrage is met vier geluiden nogal mager. Maar het typische geluid van het belletje van de strippenkaart-automaat is daar gelukkig bij.

Dit initiatief lijkt op de Obsoleteskills of de Nuttelozevaardigheden-index waarin verdwenen vaardigheden worden verzameld. Wie weet nog hoe een rekenliniaal werkt, hoe een analoge televisie afgesteld moet worden of hoe een fotorolletje ontwikkeld moet worden, en wie onthoudt er tegenwoordig nog telefoonnummers?

Als je dit allemaal achter elkaar zet is dit in een paar jaar een grote verzameling geworden.

Een idee voor een spelshow? Wie herkent de verdwenen geluiden en wie kan zo snel mogelijk worteltrekken met een rekenliniaal en via een draaischijf de uitslag aan de vrienden doorbellen. (Telefoonnummers wel onthouden natuurlijk)

Voor de nostalgisten onder ons, in dit filmpje is er een wedstrijd tussen morse en sms, wie kan het eerst een bericht versturen?

Morse code and SMS competition @ Yahoo! Video

Ten slotte nog een verzameling biblio-nutteloze vaardigheden.

Once inside, your data can't get out.

2009-11-14T13:29:00.004+01:00

Nogal drastische maatregelen voor privacybescherming, maar Google heeft de oplossing: Opt-Out:

Google Opt Out Feature Lets Users Protect Privacy By Moving To Remote Village

via

mens als machine

2009-11-05T14:12:00.002+01:00

De poster uit 1927 van Fritz Kahn zit in ons gezamenlijk geheugen gegrift, de naam van de maker had ik echter niet kunnen reproduceren.
Kunst is altijd hergebruik van andermans werk. Henning Lederer heeft dit prachtig gedaan.

Der Mensch als Industriepalast [Man as Industrial Palace] from Henning Lederer on Vimeo.

Uitgebreide achtergrond over Kahn en zijn machines

Ik doe gewoon mijn ding in 2009

2009-11-02T09:31:00.010+01:00

'Je ding doen' is tot vaagste taaluitdrukking 2009 uitgeroepen, en daar ben ik blij om. Ik snap nooit precies wat er mee bedoeld wordt.

Ik doe gewoon mijn ding. Wordt er dan mee bedoeld dat wat ze doen niet belangrijk is? Of: laat me met rust? Of: ik kan het niet uitleggen wat ik doe dus zeg ik maar iets onnozels?

Bij de verkiezing staan een aantal zinnen die ik zelf gebruik en ook zinnen die ik juist mooi vind.

'Out of the box-denken' is zo'n zin, hij zo beeldend. Ik snap de kritiek omdat het weer in het Engels is, maar een Nederlandse vertaling wordt helemaal fout. (Denk eens even buiten je doos)

Wie verzint een mooie Nederlandse uitdrukking? Buiten het kader denken? :-/, niet echt.

Had Marten Toonder hier geen mooie uitdrukking voor?

Een echte taalpurist zal ik nooit worden met uitdrukkingen die ik spontaan gebruik zoals: ' ik irriteer me aan', 'ik denk dan zoiets als', maar een mening zal ik wel houden.

Pulp Fiction als inspiratiebron

2009-10-26T20:27:00.007+01:00

Toen ik Pulp Fiction (Tarantino, 1994) voor het eerst in de bioscoop zag schrok ik van de gewelddadige beelden én het gelach van de bioscoopgangers er om heen, moet ik eerlijk bekennen. Ja, een watje. Een aantal jaren later moest ik wel hartelijk lachen om de bloederige scenes in Fargo (1996) van de Coenbrothers. (Meesterlijke hakselmachine)

Was ik harder geworden, onverschilliger? Of ik was meer aan deze beelden gewend geraakt en, zoals Tarantino het zegt, meer in mijn eigen systeem gaan zitten?

Pulp Fiction zit vol met verwijzingen naar de filmgeschiedenis, wat wij allen met ons meedragen. Inmiddels is Pulp Fiction ook een klassieker en wordt vaak geciteerd of als inspiratie gebruikt. Deze maand heb ik er al weer twee voorbij zien komen.

Hieronder zet ik ze op een rijtje, met een aantal voorgangers erbij.

Ik vind vooral de eerste, GoogleWave uitleg via PF, prachtig. Veel ken je klassieke internet-scènes, precies zoals Tarantino het wil.

En nu Tarantino zelf aan het woord

Taal leren, met schrijffouten

2009-10-11T00:07:00.009+02:00

Via Jane's E-Learning Pick of the Day kwam ik nieuwe taalcursussen van Ella tegen. Omdat ik Jane hoogacht ben ik een kijkje gaan nemen, maar ik kreeg wat last van plaatsvervangende schaamte.

Normaal gesproken kan ik taalfouten wel (een beetje) verdragen, maar niet bij een taalcursus.

Jammer, met Jane als ambassadeur was het begin goed maar de uitwerking is mislukt.

PS: De fout is inmiddels verholpen waarbij ze mij een e-mail hebben gestuurd met de uitleg: Typfout door de grafisch ontwerper.

Hoe klinkt het dialect in ... ?

2009-10-01T22:02:00.011+02:00

Het is af en toe leuk om in de databanken van de gerenommeerde instituten te spitten.

Het Meertens Instituut is daar heel genereus in en laat veel van haar schatten zien.

Ik vond een gemakkelijk te hanteren geluidsdatabank: Soudbites. Klik op een plaats en je hoort een fragment van het dialect, bijeengebracht in de jaren vijftig, zestig en zeventig.

Zou Voskuil enkele van deze fragmenten hebben verzameld?

Ik kom zelf oorspronkelijk uit Limburg en ben op zoek gegaan naar fragmenten uit de omgeving van mijn jeugd.

Opvallend van het Limburgs is dat elk dorp zijn eigen dialect heeft, en dat is ook te horen; elke kilometer heeft weer zijn eigen uitspraak.

Het dialect van Helden, mijn dorp, staat er niet bij. Ik ben toen wat in de buurt van Helden gaan zoeken maar, zoals het een echt Limburgse plaats betaamt, is ook het Heljes uniek en niet te vergelijken met de buur-plaatsen.

Er is nog wat te doen voor het Meertens Instituut. ;-)

Flying doctor overgevlogen

2009-09-25T23:43:00.034+02:00

Nienke Eijsink en Liz Burch op NFF

Wie doet dit Nienke na?

Nienke Eijsink was als kind een fan van Chris Randall, de vrouwelijke dokter van de Flying Doctors, tv-serie uit de jaren tachtig. Haar fanzijn werd verliefdheid. Ze droomde ervan dat zij Chris zou redden, getroost zou worden, met haar op avontuur zou gaan.

Toen ze wat ouder werd, ze is overigens nog steeds jong, kwam ze er achter dat Liz Burch achter het personage zat en wilde haar ontmoeten. Waar een normaal mens zou stoppen begon Nienke met de speurtocht naar de Australische actrice, aan de andere kant van de wereld.

In de documentaire Fan, over deze zoektocht, wordt op een ontwapende manier duidelijk dat je met doorzettingsvermogen en een beetje gekte je doelen bereikt.

Want wie zou denken dat de actrice van je dromen op jouw première komt, en naast je op het podium staat en inmiddels fan van jou is geworden?

Gisteren was ik op het Nederlands Filmfestival in een volle zaal, sinds vorige week geen kaartje meer te krijgen.

Maar ik was niet helemaal onbevooroordeeld omdat ik Nienke via mijn volleybalclub ken. Ik wist dat ze filmmaakster was, had al wat kunnen spieken op haar site, maar was volledig verrast door de hoeveelheid publiciteit die nu over haar gaat, en misschien is zijzelf ook wel verrast. Ze was te zien in De Wereld Draait Door, BNN, Trouw, NRC enzovoorts enzovoorts.

Ik was benieuwd hoe ze zich in deze documentaire opstelt, zou ik haar van een hele andere kant leren kennen?

In dit ego-document spaart Nienke zichzelf niet en weet ze met veel humor haar obsessie te verbeelden. Als ze op een gegeven moment te horen krijgt dat Liz Burch niet meer mee wilt werken met de film van haar, ziet Nienke dit niet als het einde van haar project maar als een aanmoediging om weer eens op bezoek te gaan om haar opnieuw over te halen. Dit doet ze op een ontwapenende en charmante manier waardoor Liz uiteindelijk toch zwicht.

De cirkel is rond, de film is klaar, het project eindelijk afgelopen, maar met Nienke weet je het nooit.

En dat is precies hoe Nienke in het dagelijks leven overkomt, als een vrouw vol ideeen, af en toe niet te stuiten, met een groot optimisme en vrolijkheid en precies zichzelf in deze film. Fan is ondanks de mooie fake-fragmenten heel echt.

12 oktober op Nederland 2 te zien.

Wat schrijft Nienke zelf over haar film?

Darwin en communicatie

2009-09-19T23:08:00.009+02:00

Ik had de bovenstaande cartoon in eerste instantie zonder vervormingen willen plaatsen. Deze afbeelding is namelijk op veel plaatsen al te vinden.

En meestal ga ik ervan uit dat als anderen een plaatje hebben geplaatst de rechten wel vrij zullen zijn; vrij naief inderdaad.

Maar na wat zoeken heb ik toch het origineel gevonden waarbij de maker copyright heeft/ probeert te bedingen.

Dus, het oorspronkelijke plaatje is te vinden in de portfolio van Mike Keefe.

Ontslag vanwege schreeuwerige e-mail

2009-09-12T17:46:00.005+02:00

Dat je voorzichtig moet zijn met de inhoud van je e-mail, wisten we al. Maar dat de vormgeving ook een reden tot ontslag kan zijn is nieuw.

Een Nieuw-Zeelandse vrouw is ontslagen vanwege het overdreven gebruik van hoofdletters en gekleurde letters in haar e-mail. Ze wilde haar collega's wijzen op het juist invullen van een formulier. De vrouw liet het er niet mee zitten en werd en het bedrijf moest de vrouw financieel compenseren. Er bleek namelijk geen richtlijnen te zijn over het juist gebruik van e-mail.

Het Nieuw-Zeelandse bedrijf kan misschien ter inspiratie het netiquette-handboek bestuderen.

Spaanse griep beschreven door boerenfamilie

2009-08-26T20:43:00.001+02:00

In de dagboeken van Jacob en Adriaan Keller wordt de geschiedenis van een boerderij in de buurt van Dordrecht beschreven. De geschiedenis van een halve eeuw (1908 tot 1953) wordt door (achter)kleindochter Grietje Keller op het blog gezet.

Ik vind dit soort initiatieven prachtig en hier ga ik een paar avondjes voor zitten.

Hierboven een stukje over de Spaanse griep die ook toen vaker toesloeg bij jong-volwassenen dan bij kinderen en ouderen. Toeval?

In mijn familie gaat het verhaal dat mijn betovergrootvader aan de Spaanse griep is bezweken.

Hij zou een avonturier zijn geweest want hij had veel gereisd maar dat valt jammer genoeg niet via dagboeken te verifieren.

gevonden via de Digitale Archivaris

radioboeken; het kleine luisterboek

2009-08-21T11:49:00.003+02:00

Het Vlaams Nederlands Cultuurhuis deBuren heeft een hype veroorzaakt met radioboeken.

Schrijvers uit de lage landen werd gevraagd een origineel verhaal te schrijven en dit voor te lezen.

Het zijn niet de minste auteurs die ze bereid gevonden hebben: van Erwin Mortier, Hella Haasse tot Anna Enquist.

Na 100 verhalen houden ze het voor gezien omdat ze op een hoogtepunt wilden stoppen.

Met de auteurs is afgesproken dat de verhalen nooit worden afgedrukt.

Via de Wereldomroep zijn vertaalde radioboeken verspreid.

Een mooi initiatief, jammer dat het gestopt is.

Maar klagen hoeft niet echt, want we hebben met deze honderd radioboeken 2500 minuten luisterplezier.

De scholen gaan weer beginnen

2009-08-16T23:03:00.002+02:00

Beetje bijles graag.

via

Bij brand niet twitteren

2009-08-08T23:00:00.002+02:00

Althans, niet gelijk

Deense bibliotheek, Black Diamond

2009-08-06T17:40:00.001+02:00

Nu ik voor een weekje in Kopenhagen was, moest ik even naar de Black Diamond, de Deense koninklijke bibliotheek. In 1793 geopend, in 1999 met een moderne aanbouw verrijkt.

En als bewijs dat ik ook wat anders heb gedaan...

Ik sta rechts met het groene tasje.

Waar denk jij aan?

2009-07-24T15:10:00.007+02:00

Simon Hogsbergs fotoproject

We're All Gonna Die- 110 meters of existence

is een fascinerende kunstwerk geworden.

Hij heeft een 100 meter lange collage van mensen gemaakt alsof ze allen op hetzelfde tijdstip op de Berlijnse Warschauer Strasse zijn.

Het is een soort niemandsland van de stad geworden waar we later misschien de typisch beginjaren van de 21e eeuw in zien.

Wie zal het zeggen?

Hogsberg heeft meer projecten waaronder het thoughtproject.

Stop, waar denk je aan? Moeilijke vraag, vind ik altijd.

Ik denk de hele dag, maar als het me opeens gevraagd word, weet ik het opeens niet meer.

In het thoughtproject vraagt hij dit aan willekeurige voorbijgangers.

Deze voorbijgangers vragen zich af naar welke vriend ze moeten gaan, 'ze zijn allebei cool', of ze maken zich zorgen over hun creditcard of wat ze zullen eten.

Waar dacht jij net aan?

Vervelende toeristen op de foto

2009-07-12T13:33:00.005+02:00

In het analoge tijdperk kwam het nogal eens voor dat bij het fotograferen van een toeristisch hoogtepunt een voorbijganger op het beeld kwam. En thuis kwam je er pas achter, vervelend.

Ik het digitale tijdperk is dat probleem zowat uitgevlakt.

Toch is het bij de grote toeristische hoogtepunten moeilijk of zelfs onmogelijk om het goede moment af te wachten zodat een foto zonder die storende mensen gemaakt kan worden.

Gelukkig is er nu de Tourist Remover.

De bedoeling is dat je van een en dezelfde plek verschillende foto's maakt, dit door de touristremoverblender haalt, waarna een mooi plaatje zonder mensen overblijft.

Ik vraag me af of het ook met honden, auto's of andere storende beelden werkt.

(Sorrie dieren/autoliefhebbers :-) )

Ik heb dit nog niet geprobeerd, dus ik weet niet of het werkt.

Daarnaast weet ik ook niet of ik mijn eigen vakantiefoto's moet gaan vervalsen.

In Peru was ik op de Machu Pichu, en ja daar waren veel toeristen. En ik wilde inderdaad liever daar de illusie hebben dat ik er alleen was. Maar waarom zou ik doen alsof?

En toch hebben we foto's gemaakt waarbij het leek alsof we helemaal alleen waren.

Een beetje vervalsen is dus niet erg?

Een beetje toeristeneliminatie dus ook niet?

Air New Zealand creeert een viral

2009-07-10T18:00:00.003+02:00

Valt je iets op aan dit veiligheidsfilmje?

Nee, kijk dan hier naar de uitleg.

Nog een fijne vakantie...

Nu.nl heeft Toen er ook bij

2009-07-01T22:20:00.021+02:00

De Nu-sites kennen inmiddels vele vormen; Nu.nl, Nuwerk, Nukaart, Nujij, Nufoto, enz.

Interessant aan deze sites is dat op een gemakkelijke manier nieuws en publiek met elkaar verbindt.

Op Nujij kan iedereen berichten en commentaar toevoegen, op Nu.nl wordt nieuws via een redactie toegevoegd maar als je iets te zeggen hebt word je doorgesluisd naar Nujij.

En bij Nufoto worden de foto's en commentaar van het publiek geplaatst.

Via Nukaart wordt de input van de verschillende sites op een kaart gezet.

Ik ben zelf overigens nogal huiverig voor dit soort sites omdat vaak het sensationele nieuws de boventoon krijgt en het commentaar dat te lezen is ook niet altijd even subtiel is.

Toch heb ik waardering over de manier waarop Nu het nieuws verrijkt.

Met NuenToen heeft Nu een nostalgische site gelanceerd waarbij gerenommeerde instellingen naast het gewone publiek historische foto's kan plaatsen.

Zoals we gewend zijn van deze makers staat publieksvriendelijkheid voorop. Iedereen kan een account aanmaken, foto's uploaden en trefwoorden toevoegen.

Mooi is dat er een tijdlijn is gemaakt, thema's zijn gegroepeerd en de locatie wordt aangegeven. Elke dag worden de historische foto's van die dag gepresenteerd.

'Wat gebeurde er op 2 juli 190...?'

Maar als informatiemanager heb ik echter moeite met de beperkte zoekfunctie; niks geen onderscheid tussen makers, plaats of jaartal, niks inperken of uitbreiden op een eenvoudige manier. Alleen een zoekvenstertje.

Daarnaast kan het publiek geen trefwoorden toevoegen en is dus afhankelijk van degene die de foto's uploadt. Ik weet het, het is geen archief, maar een aantal handige uitbreidingen zouden geen kwaad kunnen.

De vroegste foto stamt uit 1902.

Dit is toch een prachtige foto en dit toch ook?

Via: InformatieProfessional

Het Nationaal Archief plaatst foto's op Flickr. Het publiek kan wel zelf trefwoorden toevoegen.

Library of Congress was een van de eerste die hun archief via Flickr openstelde.

Wilt u met trein, bus of zeppelin?

2009-06-28T22:23:00.004+02:00

9292OV heeft het allemaal.

Spannende videoboekbespreking

2009-06-28T19:12:00.005+02:00

In internettermen is 2008 al heel lang geleden maar ik heb deze video vandaag pas gevonden, dus post ik em nu pas.

Hij noemt het een boekbespreking maar eigenlijk is het eerder een beeldvertaling.

Origineel uitgevoerd.

Eric Bun is maker volgens het blog KnowledgeCafe. (Jammer dat er geen updates meer gemaakt worden vanaf 2008)

Voor doorzetters: De Nixon presidential library tapes

2009-06-27T13:33:00.009+02:00

De Presidential Library & Musem maakt sinds 1980 de tapes van Nixon openbaar.

Deze maand is er weer 154 uur bij gekomen.

Een groot deel wordt via hun site aangeboden en voor ons dus te doorzoeken maar de tapes zijn nogal van slechte kwaliteit en moeilijk te verstaan.

Toch vind ik het bijzonder om te kunnen spitten in zoveel historisch materiaal en en het gevoel te hebben om stiekem te kunnen meeluisteren met Nixon.

Met dank aan Nixon zelf natuurlijk die zijn gesprekken liet opnemen.

Gelukkig heeft de bibliotheek ook transcripten beschikbaar gesteld waardoor de tekst gemakkelijker te volgen is.

Zie bijvoorbeeld de Watergatetranscripts.

via ResourceShelf

een informatievraag schuiven

2009-06-19T21:19:00.020+02:00

Dit bovenstaande tooltje kwam ik laatst tegen.

Via schuiven wordt de informatievraag verbreed of versmald.

Wil je meer relevante informatie: schuif naar links;

wil je oudere informatie: schuif naar rechts.

Ik vind het nog verbazendwekkend hoe weinig gebruik wordt gemaakt van visuele hulpmiddelen bij het genereren van vragen.

Kijk naar enquetes. Vaak moet je maar kiezen uit een aantal opties, waarbij het antwoord er niet bij staat.

Bijvoorbeeld de (nogal zotte) vraag:

Houd je van aardbeien of houd je van kiwi?

Ik zou dan graag een antwoordschuif willen gebruiken waarbij ik de schuif meer naar de aardbeienkant wil schuiven.

Dit bovenstaande antwoord is een mondvol en het zou gemakkelijker zo kunnen worden opgelost:

maar misschien vind ik het meer zo :

of zo:

Vaak wordt dit in enquetes opgelost via de 'helemaal, een beetje, neutraal'-antwoorden. Maar dat is me toch wat te primitief.

Nu kunnen we met het IT veel gemakkelijker oplossen, waarom doen we het dan niet?

Ik heb er al eens eerder over geschreven waarbij op nog creatievere manieren met vragen wordt omgegaan, en kijk hier ook.

twittertrends uitgelegd en erbij horen

2009-06-12T21:45:00.015+02:00

In Twitter zijn de berichten maar 140 tekens groot. Dat betekent dat er weinig ruimte voor uitleg is en soms is dat te weinig.

Er wordt namelijk nogal wat afgediscussieerd. En vaak worden deze discussies via hashtags (#) gevoerd. Maar wat hoort bij een ons-kent-onsgemeenschap is dat vooral de insiders weten waar het over gaat. Maar als je niet weet wat: #follow of #pawpawty betekent dan hoor je er toch niet echt bij.

Gelukkig legt Whatthetrend dit uit, als het maar populaire twittergesprekken zijn.

Hieronder een aantal trendvolgers van Twitter:

http://twist.flaptor.com/

15 twitter trends van mashable

http://mashable.com/2009/04/04/twitter-trends/

http://tweetstats.com/trends

ge/hermaakt door: steflewandowski

Ik heb net mijn eerste twittertrend geinitieerd:

#lieksscriptie

Ben benieuwd of het Whatthetrend haalt.

Google krijgt squarepants

2009-06-06T09:50:00.001+02:00

Google Labs heeft een nieuw kunstje bedacht om zoekresultaten weer te geven: Google Squared.
De hits worden in een tabel geplaatst waardoor de resultaten vergeleken kunnen worden.

Kijk eens naar het onderstaande voorbeeld.

De zoekvraag is 'Mountains in Nepal' en als resultaat worden de namen van verschillende bergen getoond naast plaatjes, beschrijving en hoogte van deze bergen.
Deze manier van presenteren ziet er heel logisch uit.

Zelf een square bouwen is volgens Google heel simpel dus heb ik een 'Nederlandse schrijvers'-square gebouwd.
Omdat Google niet snapt hoe de Nederlandse Schrijvers als square opgebouwd kunnen worden vraagt het suggesties.

Het resultaat is het volgende:

Google voegt zelf kolommen toe zoals: naam, foto, beschrijving, beschrijving en geboortejaar.
Ook heeft Google twee rijen van buitenlandse auteurs toegevoegd. Google had blijkbaar niet door dat ik een Nederlandse square wilde maken. En de schrijver Soseki is blijkbaar een kat. :-/

De bronnen van deze square blijken vooral vanuit de Engelstalige wikipedia te komen.
Op die wikipediapagina's staan een aantal vaste rubrieken zoals 'themes in his/her works' en 'major works'.
Maar als ik die thema's in de kolommen probeerde in te voegen blijkt dat toch niet te werken.

Ik ben nog even verder gaan spelen maar Google Square laat zich vooralsnog nog moeilijk richten.

Voorlopige conclusie: Aardig begin maar behoeft nog wat uitwerking.
gevonden via: Google Blog

Ik loadde up, ik uploade?

2009-05-29T09:06:00.005+02:00

In de eervorige post heb ik het over het belang van spelling gehad. Maar met de nieuwe-mediawoorden zit ik toch vaak met mijn handen in het haar.

Wat te doen met uploaden (hij loadt up?), saven,backuppen en rebooten bijvoorbeeld?

Bij beter spellen wordt de oplossing gegeven. Over het algemeen moet de gewone kofschipregels gevolgd worden. Maar er zijn uitzonderingen vanwege de betekenis.

Dus wordt het:

backuppen (hij backupt) - backupte - gebackupt

rebooten (hij reboot) - rebootte - gereboot

debuggen (hij debugt) - debugde - gedebugd

downloaden (hij downloadt) - downloadde - gedownload

inzoomen (hij zoomt in) - inzoomde - ingezoomd

scannen (hij scant) - scande - gescand

uploaden (hij uploadt) - uploadde - geüpload

Ik upload, hij uploadt en ik heb dit blog geüpload.

Google.scholar laat verpakking liggen.

2009-05-23T23:14:00.004+02:00

Was ik lekker in Google Scholar aan het rondneuzen ligt het verpakkingsmateriaal boven op de tekst!

schrijffout, erg of niet?

2009-05-23T17:22:00.017+02:00

Als degene hierboven echt het system wil fucken dan doet hij in ieder geval goed zijn best. Maar over het algemeen het is toch vrij genant om met een verkeerd gespelde tatoeage op je lichaam te moeten lopen.

Pijnlijker is het voor de Belgische voetbalspeler die met de verkeerd gespelde Vini vini vici-tatoeage moet rondlopen.

Zelf ben ik ook niet altijd even netjes maar probeer spel- en grammaticafouten zoveel mogelijk te vermijden. Als ik een spelfout zie dan heb ik te neiging om met mijn ogen daar te blijven hangen, waardoor ik word afgeleid van de inhoud. Lastig lezen dus.

Je zou zeggen dat spellen met de computer steeds makkelijker is maar het tegendeel is vaak waar. De spellingcontrole van Word geeft frequent een foutmelding bij de zo typisch Nederlandse samengestelde woorden.

Vrachtwagenbandventiel en honderdduizendklapper zijn volgens dat programma bijvoorbeeld fout gespeld. Dan wordt het moeilijk voor de Google-generatie om het spellen goed te leren. De naam Google blijkt trouwens ook een spelfout.

Schrijffouten komen tenslotte in de beste kringen voor.

Toch is het handig om af en toe een beetje op te letten want voor je het weet kom je in het koude (Amerikaanse) Sidney terecht in plaats van het warme Sydney.

Voorzichtig met Twitterspelletjes

2009-05-21T15:17:00.004+02:00

Op Twitter is ophef ontstaan over het twitterpornname- spel.

De bedoeling is dat je je naam van je eerste hond combineert met de naam van je moeder of staatnaam waar je bent geboren.

Deze naam publiceer je vervolgens via #twitterpornname en iedereen kan het lezen.

Maar laten deze gegevens toevallig ook gevraagd worden bij het maken van accounts voor bijvoorbeeld nieuwe e-mail-adressen.

Op deze manier is de privacygevoelige informatie wel heel gemakkelijk te achterhalen.

Een variatie op dit thema is twitterrobotname.

tja...

via Mimblog gevonden

Hoe zoek je de beste loopmuziek?

2009-05-15T14:38:00.022+02:00

foto: Liek Schoeren

Nu niet denken dat ik ga hardlopen want daar houd ik niet van. Ik ren alleen met een duidelijk doel; om de trein te halen of om een bal te halen bij het volleyballen .

MJ daarentegen loopt regelmatig hard en doet dit graag op muziek met een bepaald tempo. Maar om nu altijd hetzelfde deuntje te horen is ook niet prettig en ze is dus op zoek naar meer muziek met het juiste aantal 'beats per minute'.

Het valt niet mee om de juiste zoekmachine te vinden.

Maar ik heb toch het volgende gevonden:

BPMdatabase

BMP4djs kan hetzelfde en is zoals de titel het zegt voor DJ's die mooie mixen willen maken.

Zo kwam ik erachter dat Vriendschap van Het Goede Doel een flink looptempo heeft.

Bestworkoutmusic doet hetzelfde en laat via een rennend mannetje zien hoe hard het gaat.

Technoswaets toont het aantal bpm's in de workoutfile.

Bij Run2rythm koop je muziek die gezocht wordt via de bmp-database.

Nike weet hoe je de web 2.0 gemeenschap moet bedienen en heeft een Last.fm-gemeenschap opgericht: nikesportmusic

Ik heb het idee dat de bovenstaande databases niet erg groot zijn. Maar als je graag je eigen muziek wilt analyseren is er voor de Macgebruikers Tangarine.

Dit programma scant het aantal bpm in de muziek van je muziekbibliotheek en creeert playlists (speellijsten?) met de gevraagde bpm.

Heel handig.

Wie gaat zo'n programma'tje voor Microsoftgebruikers maken? Misschien wil ik dan ook nog een loopje proberen. (140 bpm om te beginnen?)

Poken in de jeugdzorg, goed idee?

2009-05-14T21:14:00.013+02:00

Wie herinnert het zich nog, het grappige electronische visitekaartje annex sleutelhanger, de Poken. Poken is een usb-stick die versleutelde profielinformatie over de eigenaar heeft. De informatie kan heel eenvoudig worden uitgewisseld door middel van 'handschudden' met een andere poken.

Bij de eerste persberichten werd een rage voorspeld. Het is met 20.000 mensen nog geen hype maar dat kan met wat creativiteit nog gebeuren.

Bureau Jeugdzorg in Brabant gaat poken gebruiken om gegevens met jongeren uit te wisselen. Hierdoor wordt de administratie aanzienlijk verminderd is de verwachting.

Ik vind het slim.

Jongeren die veel contact met de hulpvelening hebben moeten voortdurend informatie uitwisselen.

Juist jongeren (met of zonder problemen) wisselen nogal eens van telefoonnummer en huisadres. Als die gegevens in een klap bijgewerkt worden is dat heel handig voor alle partijen. De jongeren hoeven niet constant alles door te geven en de hulpverlening niet voortdurend op zoek te gaan naar die gegevens.

Zoals ik het lees hebben jongeren een grote vinger in de pap met het beheer van het dossier zodat ze ook gemakkelijk gaan delen of ook mensen kunnen uitsluiten als ze dat willen.

Het is geen probleem als ze de gadget kwijtraken omdat een buitenstaander niet bij de gegevens kan.

Als de jongere ook pookt met hun vrienden zijn ze misschien nog makkelijker geneigd om de informatie up to date te houden.

Het enige waar wel iets aan moet gebeuren is de naam. 'Jeugdzorg pookt met jongeren' klinkt toch niet echt.

via NJI

Wat nu nieuwe Star Trek, ga naar SF in Nederland.

2009-05-08T12:54:00.007+02:00

Blijk ik toch niet echt opgelet te hebben.

Nu er weer een nieuwe StarTrekfilm uit is ben ik eens op internet gaan speuren en blijken ook wij een echte SF-filmmaker te hebben.

Tim Smit heeft op de Nijmeegse campus een film opgenomen van naar eigen zeggen van €150,- , waarbij hij ons de toekomst voorspiegelt.

Tim is inmiddels al De Wereld Draait Door geweest en vertelde onder andere over zijn contact met Hollywood.

Voor de mensen die dit ook gemist hebben is hier het filmpje.

Kijk verder via: http://www.whatsinthebox.nl/

Hoezo is alles eeuwig op internet te vinden?

2009-05-04T22:28:00.013+02:00

Meestal schrijf ik over zaken die me gelijk van pas komen maar nu wil ik enkele archiefproblemen van internet beschrijven.

Op internet wordt ontzaglijk veel geproduceerd en geciteerd. Citaten van url's worden vaak verkleind zodat het beter leesbaar is of vanwege plaatsgebrek (Twitter, 140 tekens).

Het idee dat op internet altijd alles te vinden is en informatie nooit verloren gaat is gedeeltelijk waar.

Hoe gerenommeerd de site ook is, op een gegeven moment zal die er mee stoppen.

Ook de tinyurl-site heeft niet het eeuwige leven.

Wat zal er dan met alle links gebeuren? Worden die afgebroken?

Shrink2One, dat was een handige url-verkleiner, is ook al gestopt met het doorlinken waardoor er informatie verloren gaat.

Tinyarchive probeert het tinyurl-probleem op te lossen door een archief te maken van alle kleine urls. Probleem is dat iedereen heel consequent de kleine url in moet voeren zodat het voor de volgende generaties niet verloren gaat. Een nobele daad maar ze kunnen mij nog geen verklaring geven waarom zij niet eerder stoppen dan tinyurl of archive.com.

The Shifted Librarian schreef in maart over het probleem dat ook het Twitterarchief moeilijk te doorgronden is. De discussies in Twitter, via hashtags (#) gevoerd, zijn na een tijdje moeilijk terug te halen via de gebruikelijke weg. Aan de reakties op haar post te zien zijn er meer mensen die dit probleem proberen te tackelen. Gemakkelijker is op de individuele tweets terug te vinden of te archiveren maar om de conversaties netjes bij elkaar te houden is wel een probleem.

Omdat sites vaak veranderen zijn links niet altijd betrouwbaar. De site die je linkt kan er over een tijd er heel anders uitzien omdat de site er inmiddels heel anders uitziet. BackupURL zorgt ervoor dat dit niet gebeurt. Zet de link op hun site en zij vertonen de site netjes zoals jij die hebt gevonden, ze maken als het ware een foto van de site.

Zou dat geen goed idee zijn voor links in wetenschappelijk artikelen?

Nu hopen dat BackupURL het eeuwige leven heeft.

Varkensgriep op twitter

2009-04-29T22:33:00.006+02:00

En via Twitter

eierwekker op internet

2009-04-29T15:57:00.003+02:00

E.gg Timer

Waar heb je dat nu weer voor nodig?

Ik hoor het ze zeggen.

Ik heb een open keuken en kijk rechtstreeks naar mijn computer. Heb geen horloge met een fatsoenlijke secondenteller er op. Ik heb geen eierwekker en de eierwekkers die ik heb gehad gingen heel snel stuk.

En ik kook graag.

Daarom.

webmasterhulpje

2009-04-29T14:08:00.000+02:00

via infocaris

Streetview spectaculair? Probeer yellowBird.

2009-04-25T20:02:00.001+02:00

Moesten we een tijdje geleden nog oppassen voor de Google-streetview-auto, nu wordt het pas echt uitkijken voor de yellowBird-camera. Met de gele vogel worden 3D videobeelden gemaakt en bij het afspelen bepaal je zelf met de muis de kijkrichting.

Pas op voor de gele vogel

yellowBird heeft een mooie demo gemaakt waardoor je je op Mysteryland waant.

Toch is yellowBird niet de enige die deze toepassing heeft gemaakt maar voor zover ik weet wel de eerste in Nederland.

Dit speelje is vooral erg grappig en geeft in eerste instantie het idee zelf aanwezig te zijn. Maar wat door het interactieve karakter is gewonnen, zorgt tegelijkertijd voor een verarming aan creativiteit. Want behalve ronddwalen is er van enig narratief element geen sprake.

Maar voor het registreren van feestjes (en festivals) is het erg geschikt omdat je dan zelf kan bepalen hoe lang je welk beeld wilt bekijken. En bewegende beelden van feestende mensen zijn naar mijn mening altijd beter dan stilstaande beelden. Zeg nu zelf, hoe vaak sta jij leuk dansend of etend op een foto?

Terwijl ik zocht naar meer 3D-video's kwam ik dit tegen.

Deze techniek, augmented reality, heb ik voor het eerst gezien bij de donorregistratie, alleen werkte toen mijn computer niet mee.

SpongeBob springt daarentegen vrolijk rond in mijn kamer. Gelukkig zonder geluid want dit ventje kan nogal druk zijn.

Korte films, ware kunst

2009-04-17T14:59:00.008+02:00

Alles moet klein, kort en snel tegenwoordig. Bloggen is uit: Twitter is in. Omdat informatie-overload overal om de hoek ligt wordt het tijd voor maatregelen.

Gelukkig zijn er gemakkelijke oplossingen.

Waarom naar lange films kijken als het ook in een minuut kan?

Deze Forest Gumpbewerking vind ik geslaagd omdat het goed weergeeft hoe de wat schlemiele Forest zijn leven leidt zonder dat het sentimenteel wordt. En dat in een minuut neergezet.

De latere Kill Bil l heeft dezelfde opzet maar is door het veel hak en smijtwerk vooral als persiflage geslaagd. Eerlijk is eerlijk, in Kill Bill werd ook veel met messen en zwaarden gewerkt.

Gisteren is voor de tweede keer de Dutch Promo Awards uitgereikt. Promo's zijn aankonigingsfilmpjes voor televisieprogramma's. In enkele gevallen zijn het echte kunstwerken.

De gelauwerde Veronica filmmaandpromo is een mooi voorbeeld waarbij Indiana Jones dan weer als Matrix-karakter en later weer als spiderman door de film beweegt. Raad het plaatje is het devies in deze film.

In Watchthetitles wordt zelfs aangeraden om de film te skippen en alleen de titels van de films te bekijken.

Deze films zijn vaak zo creatief dat het de speelfilm overstijgt.

Ik vind de fimpjes het mooist als subtiele verwijzingen de hele film weergeven. In het voorfilmpje van Gattaca is een spel met letters te zien maar ik snapte de verwijzing naar DNA pas nadat ik de film had gezien.

En dat het in Madagascar wat minder subtiel wordt aangepakt mag ook, omdat het swingt.

In Prettyloaded zijn de mooiste inlaadfilmpjes voor games verzameld. Ik was zelf nogal verrast dat ook hier zoveel moeite voor werd gedaan. Je zou het bijna jammer gaan vinden dat het spel geladen is.

Na al die inspannende een-minuutfilmpjes wordt het tijd voor boeken; one-minute-books.

Ik geef hier alvast de hele Virginia Woolf collectie weer.

Life is beautiful and tragic. Let's put flowers in a vase.

Willem van Oranje op Hyves?

2009-03-23T22:51:00.005+01:00

Als Abe Lincoln een facebookprofiel had dan zou het er zo uitgezien hebben.

Facebook is de Amerikaanse of beter gezegd de buitenlandse Hyves. (Wij hebben Hyves en de rest van de wereld heeft Facebook.)
Op dit profiel zie je met wie hij bevriend was, wat zijn gemoedstoestand was (depressief, was bekend), wie zijn vijanden waren en wat hij gezegd heeft.
Behalve dat het leuk gemaakt is wordt er op een creatieve manier met geschiedenis gespeeld. En hoe accurater het historische beeld is hoe leuker.

Daarom ben ik er ook voor om een Nederlandse equivalent te maken.
Hoe zou de Hyves van Aletta Jacobs of van Willem van Oranje eruit hebben gezien?

Wat waren de belangrijkste vrienden van Willem, wat was zijn visie, welke citaten kunnen gebruikt worden, bij welke groepen zou hij zich hebben aangesloten?

Of in Hyvestermen:

Wie krabbelde Willem? (Egmont vanuit het cahot?)
Wie zou hij blokkeren. (Alva denk ik)
Welke kado's zou hij Anna van Buren geven?
Zou hij zijn site pimpen of was hij te sober?
Welke groepen zou hij volgen? (De Watergeuzen, Unie van Utrecht)
Alle foto's van zijn kinderen zouden de site aardig vullen.
Wat zou hij in zijn blog schrijven en wat was zijn favoriete filmpje? (Inname Den Briel denk ik)

Wie durft?
via Phil Bradley

Terughalen verkeerde mail met de undo-knop

2009-03-21T09:44:00.001+01:00

Oeps, vergeten de bijlage erbij te sturen. Dit gebeurt me heel vaak als ik een e-mail verzend. Terughalen is er niet bij, wel een excuusmail: "sorry, nu met bijlage.."

Gmail heeft een manier om dit te verhelpen. Via GMail Labs kan een undo-mogelijkheid worden toegevoegd.

Als je daarna een e-mail zend heb je 5 seconden de tijd om deze terug te halen.

Volgens GMail Blog is dat genoeg tijd om er achter te komen of je het fout hebt gedaan.

Ik ben het daar gedeeltelijk mee eens. Het klopt dat ik meestal gelijk weet dat ik een foutje heb gemaakt maar om dan op tijd de undo-knop te vinden is de vraag.

Ik heb deze nieuwe mogelijkheid wel ingesteld en ben benieuwd of ik net zo handig wordt in het het on-versturen van e-mails als het opstellen ervan.

Twitcit, literatuur in 140 tekens

2009-03-20T16:49:00.002+01:00

Auguste Macke, Blue Girl Reading

Wie Schrijverdezes een beetje volgt weet dat ze het zichzelf niet altijd gemakkelijk maakt. Ze heeft zichzelf ten doel gesteld om elke dag een stukje te plaatsen en is daar tot nog toe goed in geslaagd. Ze heeft in de bijna anderhalf jaar dat ze blogt bijna 400 stukken geschreven.

Op haar blog beschrijft ze haar bevindingen over literatuur. Ze is daarbij kritisch en bescheiden. Dat zijn nog eens eigenschappen die niet vaak samen gaan maar zorgen daardoor voor een intelligente mix van meningen en discussies.

Sinds kort gebruikt ze Twitter en heeft een leuke nieuwe toepassing gemaakt: De Twitcit.
Op Twitcit plaatst schrvrdzs gemiddeld elke dag een citaat. Vandaag een toepasselijke lente-haiku.

Tweetroman, samen schrijven

2009-03-14T20:29:00.018+01:00

In mijn vorige bericht had ik het over gezamenlijk een stripverhaal op het web maken.
Kom ik net twee projecten tegen waarbij via Twitter samen met het internetpubliek een roman wordt geschreven.
Tim Overdiek en Ronald Giphart zijn met de Nederlanse tweetroman begonnen.
(Of via Twittersearch life te zien.)
Iedereen kan meedoen, of is er toch een kleine redactie aan het werk?

Giphart is wel zo eerlijk om te tweeten dat hun idee niet uniek is, maar zoals wel vaker gewoon in de lucht hing.

Dat deed me denken aan mijn post van nu bijna anderhalf jaar geleden waarbij John Malkovich een script met onbekende vrijwilligers wilde schrijven. Iedereen kon stukken inleveren en commentaar geven, maar Malkovich bleef de hand aan het stuur houden. Hij was degene die uiteindelijk de keus voor de scenes maakte.

Inmiddels is de film Snow Angel klaar. Ik moet zeggen dat ik de vormgeving mooi vind, het begin is veelbelovend, surrealistisch, maar tegen het einde ben ik minder geboeid. Het begint met een meisje dat zichzelf in de sneeuw wentelt waarbij ze een engelgelijkende afdruk achterlaat.

Ze wordt begraven, een dubbelganger kust haar en gaat naar haar huis.

Daarna worden er losse scenes opgevoerd welke in de lucht blijven hangen. Waarom zit er bijvoorbeeld een scene in waarbij een man (de vader?) een aardbei in de mond van de moeder (?) probeert te gooien?

De vraag is of Malkovich de verkeerde keuzes heeft gemaakt of dat dit project sowieso tot mislukken gedoemd was door het web 2.0-gehalte?

Of is het gewoon niet mijn smaak en wil ik een te mooi rechttoe rechtaan verhaal?

Malkovich laat nu niet meer zien hoe Snow Angel tot stand is gekomen, welke scenes er ook zijn ingebracht en welk commentaar er door het publiek werd gegeven. Die inhoud is van zijn website gehaald. Had ik het nu maar opgeslagen.
Dat is jammer want ik mis hierdoor de discussie en de inbreng van het publiek. Daar was het toch eigenlijk mee begonnen.

platypus = God +?

2009-03-14T14:06:00.003+01:00

Samen tekenen met Scribbls soms flauw, soms fout en af en toe goed gevonden.

Direct linken naar YouTube-fragment

2009-03-07T11:30:00.014+01:00

YouTube wordt steeds meer als zoekmachine en naslagwerk gebruikt. Afgelopen dinsdag schreef ZB Digitaal hier al over.

Het is dus zaak om filmpjes ook steeds meer als gewone documenten te gebruiken. Powerpoint-presentaties worden vaker met filmpjes opgeleukt maar het is vrij irritant als de presentator dan nog naar het juiste fragment moet zoeken. Beter zou het zijn als het filmpje gelijk bij het bedoelde beeld start.

Hieronder 2 manieren om dit te doen.

Wil je het filmpje embedden dan moet je in de embedcode het begintijdstip in seconden aangeven via code &start=256.

In dit geval begint het fragment dus bij 256 seconden.

Wil je alleen het linkadres hebben dan voer je na het adres de volgende code in: #t=04m16s

De 04m geeft het aantal minuten aan en 16s het aantal secondes.

Dus wordt de code voor het bovenstaande filmpje:

http://www.youtube.com/watch?v=wKkvbBoas9Y#t=04m16s

gevonden via

nagekomen post:

Via youtubetime kunnen de getallen gewoon ingevoerd worden en gebeurt hetzelfde.

broodschrijven

2009-03-06T09:33:00.005+01:00

Ik geef toe dat ik dit blog de laatste tijd erg verwaarloosd heb. Nu ben ik natuurlijk geen broodschrijver maar kan het alsnog worden met deze toastwriter.

via Yanko Design

Russisch toen en nu via dubbelfoto

2009-02-17T20:03:00.000+01:00

"Hier lagen de lijken gewoon op straat, en hier was een groot gat geslagen door de bommen."
Op de onderstaande beelden wordt letterlijk een doorkijkje gecreëerd over de slag om Stalingrad en het huidige Wolgograd of Volgogra.
Te zien op de Russische: fima-psuchopadt.

via erfgoed 2.0 gevonden

kleuren vangen van het web

2009-02-14T22:13:00.002+01:00

Alle kleuren op het web hebben een code maar soms is het moeilijk om te achterhalen welke code de kleuren van juist die ene mooie site is.

Eyedropper maakt het een stuk gemakkelijker.

Wel eerst downloaden en dan is het een kwestie van op het icoontje klikken, vasthouden en naar de gevraagde kleur slepen. De codes worden op de gewenste wijze getoond.
Handig voor webmasters.

gevonden via Computeridee

En natuurlijk zijn er talloze programma's en sites die op een of andere manier helpen bij het zoeken naar de juiste kleurcombinaties.
Project Fondue doet het op een eenvoudige intuïtieve manier.

Kleur kiezen, hokjes aanklikken en voilá.

Discussie over evolutie marginaal of mondiaal?

2009-02-07T12:16:00.010+01:00

Het Darwinjaar begint door de bekentenis van Andries Knevel ook in Nederland te leven, althans binnen de geloofspopulatie.
De EO helpt de discussie een handje via En God schiep Darwin (leuke naam trouwens).

De vraag of God de wereld in 6 dagen heeft geschapen staat voor mij zo ver van mijn eigen beleving af dat ik de discussie vaak met verbazing volg. Ik val denk ik onder de noemer nietsist maar ben wel geïnteresseerd in de worsteling waar de gelovigen zich in bevinden.

Volgens Salman Hameed begint nu ook in de moslimwereld de discussie over creatie versus evolutie. In zijn blog Science and Religion News houdt deze Pakistaanse wetenschapper de ontwikkelingen en ideeën bij over religies en evolutie.

uit Science and Religion

Hierboven staat het standpunt in de VS uitgebeeld over evolutie uitgebeeld afgezet tegen geloofsovertuiging.
Opvallend is dat de meerderheid niet in evolutie gelooft.
Het woord geloof vind ik in dit verband eigenlijk nogal discutabel. Alsof 'geloof' in de theorie van Darwin te vergelijken is met geloof in Allah of God.
Wat verder opvalt is dat de hindoes en de boeddhisten weinig moeite lijken te hebben met de evolutiegedachte. Maar ook dat er toch nog 8 procent van de Jehova's getuigen de evolutie omarmen. Zijn dat de Knevels uit hun gemeenschap?

Op Darwin-online is het complete werk van Darwin te vinden zodat de bronnen bestudeerd kunnen worden. Gelukkig zijn de geschreven werken ook in drukletters te lezen.

Een mooi project waarbij eigen werk, correspondentie, boeken over Darwin en ook het dagboek van zijn vrouw Emma Darwin is te vinden.

Het onderstaande filmpje van de Vancouver Film School waar de evolutiediscussie prachtig wordt verbeeld heb ik al eens een keer gelinkt maar ik vind het zo mooi en passend bij de huidige situatie dat ik het opnieuw plaats.
Kijk en geniet.

Het is een splitscene animatie over het begin van het leven door christelijke en wetenschappelijke ogen.
De bijbelse ontstaansgeschiedenis wordt in een wetenschappelijke stijl getoond terwijl de wetenschappelijke verklaring in een Michelangelo-achtig decor wordt gepresenteerd, verrassend!

Maar het is mooier om dit filmpje op de originele locatie te bekijken: Duelity.net

Vorm en inhoud zijn hier werkelijk een!

Nog wat extra's:
Lex Runderkamp reist namens de VPRO de Beagle achterna en doet verslag in zijn blog.
Starbucks mengt zich in de discussie.

Gert Korthof (evolutiebioloog) houdt in zijn toegankelijk blog de Nederlandse ontwikkelingen over evolutie bij.

In Nederland blijken een aantal atheïsten actief te zijn en proberen geld voor de atheistenbus te werven. Zelf denk ik dat het nogal vervelend is om voortdurend bussen met allerlei standpunten rond te zien rijden.
Via de Bus slogan generator kun je zelf een leuze voor de bus maken.

Vliegtaks? Neem liever Google Earth naar het Prado.

2009-02-06T15:40:00.004+01:00

Het Pradomuseum in Madrid zet 14 van hun beroemdste werken superscherp op Google Earth. Via een speciale techniek zijn de details van de opnames beter via de computer te bekijken dan in het museum zelf.

Vlieg je mee naar Artemis van Rembrandt van Rijn?

Britannica wordt Wikipedia, en vice versa?

2009-01-30T18:19:00.024+01:00

Britannica heeft aangekondigd de deur op een kier te zetten voor buitenstaanders. In hun statement geven ze aan dat Britannica al 240 jaar een collaboratief proces is, maar dat dat niet moet worden verward met een democratisch proces.

Britannica gelooft in de power van experts in tegenstelling tot de power of the crowds. Deze discussie is niet nieuw maar blijft voorlopig actueel.
Bij Britannica worden buitenstaanders nauwkeurig gescreend en gewogen.

Nature heeft de betrouwbaarheid van de wetenschappelijke artikelen van Wikipedia en Britannica vergeleken waarbij de conclusie was dat ze elkaar niet ver ontlopen. Britanica heeft zich daarop in het openbaar via een twintigtal pagina's verweerd waarbij ze de onderzoekmethode aanvallen.

Maar inmiddels is Britannica toch wat van hun ivoren toren afgedaald en kunnen ook buitenstaanders lemma's toevoegen en zo meewerken aan de beroemdste encyclopedie.
Via hun blog kan iedereen commentaar schrijven maar aan het aantal te zien is het nog geen levendige gemeenschap. Ook is het mogelijk om in contact te komen met de officiele makers van de lemma's en zo de (juiste) informatie te delen.

Gaat Britannica open, heeft Wikipedia juist problemen met vandalisme en sluiten vaker de sluizen. Een aantal onderwerpen kunnen niet aangepast worden vanwege gevoelige kwesties. Gelukkig is dit meestal is dit voor korte tijd.
Sarah Palin was bijvoorbeeld een tijdje doelwit geweest maar is blijkbaar nu niet interessant genoeg meer en iedereen kan weer over haar schrijven.

In Duitsland bestaat een gedrukte versie van Wikipedia. Onduidelijk is het doel hiervan. Via Google-books kan een deel weer online bekeken worden. Gekker moet het toch niet worden, maar wel leuker.

Aan het idee dat Wikipedia door de hele wereld gezamenlijk wordt geschreven moet inmiddels met een korreltje zout worden genomen. Slechts een procent van de bezoekers draagt bij aan Wikipedia.
Registreren zal een deel van de vernielzucht verminderen, al was het alleen maar omdat het zo'n gedoe is. Maar of de keurig geregistreerde gebruiker Gfdjklsdiojksdkf zorgt voor minder anonimiteit is de vraag.

Wat interessant is aan het hele proces van Wikipedia zijn juist de discussies.
Wat zorgt voor ophef, woede en vernielingen? Wie voelt zich verantwoordelijk en waarom? Waar maken mensen zich druk over en wanneer worden bijdragen verwijderd?
Deletionpedia houdt bij wat is verwijderd uit de engelstalige Wikipedia.

Op Wikipedia zelf zijn via het interne beveiligingslogboek de discussies te volgen ten aanzien van de gevoelige pagina's.
De Nederlandse Wikipedia heeft 2 beveiligingsopties en de engelstalige iets meer. Hebben wij niet meer nodig? Ik denk dat het met ons kleine taalgebied te maken heeft.
Op dit moment worden bij "René Danen" en "Kanker" anonieme schrijvers geweerd. Het lemma "Natuurbescherming" is door gebruiker Wutsje helemaal gesloten vanwege 'Bewerkingsoorlog'

Ik ben benieuwd of Britannica haar discussie met de nieuwe 'medewerkers' ook via een logboek gaat publiceren.

Maak je eigen howto-filmpje van het computerscherm

2009-01-26T19:28:00.007+01:00

Weet jij veel van Excel? En je vriendinnetje in Duitsland zou dat ook wel willen leren, maak dan een screencast.
Via screencasting maak je filmpjes vanaf het computerscherm. Ik gebruik het vaak om het een en ander uit te leggen over software.

Ik heb een tijdje Jing gebruikt, werkbaar en gratis.
Later kwam ik uTIPu tegen. Ook een gratis programma én je kunt zelfs inzoomen.
Maar bij beide programma's is de geluids- en beeldkwaliteit niet zo hoog als bij het nieuwe Screentoaster. Ik was daar werkelijk verrast over.
Software downloaden hoeft zelfs niet meer, dus kun je de filmpjes vanaf alle computers maken.

Ik heb net een snel filmpje gemaakt over het gemak van feeds. Het gaat mij niet om het filmpje maar kijk eens naar de kwaliteit.

Het werkt het best als je het beeld laat uitzoomen.

Screencasts and videos online

Mashable heeft nog andere screencastprogramma's gevonden.
Camtasia is de bekendste betaalde screencastsoftware.
ICTedu heeft zelf vele screencasts gemaakt over ICT en onderwijs
Frankwatching schreef in 2005 al over screencasting
A Quick Guide to Screencasting for Libraries

photoshop-real: spelen met echt en onecht

2009-01-18T12:39:00.000+01:00

Onze computer is een boek, penseel, televisie, telefoon en nog veel meer.
De 'oude' gebruiksvoorwerpen zijn zo gewoon dat we niet eens meer zien dat ze eigenlijk het praten, voelen en kijken representeren.
Maar met de vertaling van de oude media naar de nieuwe media zijn het de kunstenaars die ons nog even op de oude werkelijkheid willen wijzen.

Evelien Lohbeck doet dat op een intelligente manier.

Haar site staat vol filmpjes met speelse ideeën over echt en onecht; een boek als kopieermachine, een papieren spiegel. Slimme vondsten, mooi uitgewerkt.

Met photoshop is ook veel plezier te beleven.
Zie hieronder het 'werkpallet' van de fotograaf van Britney Spears.

via

En zo zou photoshoppen er zonder computer uit zien.

via

Pong en tetris in real life.

Leren van Hownotto

2009-01-16T16:57:00.012+01:00

Leren van slechte voorbeelden, dat gebruikte mijn voorgaande volleybaltrainer als hoofdinstrument.
Kwamen er nieuwe mensen trainen bij onze volleybalclub, vroeg hij ze een oefening voor te doen. Nadat ze met moeite dit hadden gedaan was zijn commentaar: "zo moet het niet".
De aanwas in onze club was dat jaar niet erg groot.

Deze methode is rijp voor de Hownotto-categorie in het kwadraat. Ik zag de hownotto-tag vandaag in delicious en werd nieuwsgierig naar deze categorie.
Ik zag dat het werd gebruikt als slecht voorbeeld. Zoals hoe je Twitter niet moet gebruiken of hoe een presentatie verpest wordt.

Een leuke maar irritante hownotto is te World's Worst Website. Zet het geluid uit en doe je zonnebril op want deze site is heel hinderlijk.
De hownotto-tags worden ook gebruikt om irritaties te ventileren.

Pijnlijk en hilarisch is de onderstaande video van een zo te zien hardwerkend echtpaar dat huwelijksvideo's maakt.

De plaatsvervangende schaamte scoort hier hoog.

Ik ben gegrepen door de Hownotto-tag: het is multifunctioneel en je vindt nog eens wat.

Nespresso brengt ernstige schade aan uw privacy toe

2008-12-30T21:42:00.012+01:00

Dank zij George Clooney is half Nederland aan de Nespresso maar Nespresso is geen gewone koffieverkoper. De nespressocups zijn alleen via internet of bij de Bijenkorf in Amsterdam of Rotterdamte koop.
Maar in de winkel is het niet mogelijk om de cups anoniem te kopen. (Echt gehoord op 2e kerstdag) Zonder je naw-gegevens af te geven krijg je geen koffie mee.
Als service , zeggen ze, wordt er een seintje gegeven wanneer de machine moet worden ontkalkt.

Door de gegevens van al de klanten krijgt Nespresso zo een schat aan marketinginformatie. Nespresso weet van al hun huishoudens hoeveel koffie er precies wordt gedronken, per kopje dus.
En ja, de koffie is lekker en yuppie.

Natuurlijk zijn er veel bedrijven die op deze manier opereren, Bol.com weet welke boeken ik lees, en geef. Ik weet dat van te voren omdat ze om mijn boek op te sturen mijn gegevens nodig hebben. En wil ik undercover een boek kopen ga ik naar de talloze winkels.
Maar koffie?

Eigenlijk zou er een afkeurmerk moeten zijn die vooraf aangeeft in hoeverre de privacy in de toekomst geschaad wordt zodat er nog een keuze is of we anoniem kunnen lezen, drinken, eten, sporten en ontspannen.

Ecofont , de groene letter.

2008-12-24T18:38:00.002+01:00

Het papierloze tijdperk is nog lang niet bereikt, verre van dat zelfs. Nu tekst digitaal zo gemakkelijk (her)gebruiken is, wordt er meer uitgeprint dan ooit.
Ik doe er zelf ook lustig aan mee. Als ik een officiële brief of rapport moet schrijven dan print ik het uit, kijk het na en zie meestal nog een paar foutjes, print het weer uit enzovoorts.
Onvergeeflijk natuurlijk.
Maar gelukkig kan ik op een eenvoudige wijze mijn leven beteren, althans voor 20 procent.

Spranq, communicatiebureau, heeft een nieuw lettertype gemaakt die 20 procent minder inkt gebruikt.
Ecofont is de logische naam voor dit ontwerp en is ook nog gratis.

De letter heeft uitsparingen waardoor er minder inkt nodig is.
Op het beeldscherm zien de letters er wat grijzer uit maar op papier is het volgens de makers mooi zwart.
Ik heb het even uitgeprobeerd en was onder de indruk van de afdruk, het zag er strak uit. Daarna ben ik de letters gaan vergroten en tot een vergroting tot 16 doet hij het nog goed.